De materialistische mallemolen

Of dit een kapitalistische wereld is waarin wij leven, weet ik niet. Wat is kapitalisme precies? Geen idee wat ik mij daarbij moet voorstellen. Ik houd het er maar op dat het gewoon materialisme is dat ons omgeeft en regeert. Want wat wordt er niet uitgedrukt in geld? Waarde is gelijk aan een hoeveelheid euro’s, dollars of ponden. Hetgeen betekent dat aan elk product of prestatie een prijskaartje hangt dat haar waarde aangeeft, dus wat ervoor betaald moet worden om het product of de prestatie geleverd te krijgen. En dat zou dan werken volgens markt – en prijsmechanismen die leiden tot waardeverhoudingen tussen de producten en prestaties die idealiter in balans met elkaar zijn  en in een redelijke relatie ten opzichte van elkaar staan. Maar de werkelijkheid leert dat de redelijkheid in zo’n materialistische omgeving een rekbaar begrip is. Eigenlijk wordt er permanent uit de bocht gevlogen omdat er in mijn beleving als consument en afnemer maar wat raak geprijsd wordt. Het gebeurt op zo’n manier dat wanneer je daar over doordenkt, je de broek er regelmatig van afzakt. Maar een protest hiertegen in de vorm van uitstappen uit het systeem is geen optie. Je moet namelijk wel mee, dus eten kopen en niet door tussenkomst van de voedselbank als je een inkomen hebt. Dus is er maar die ene weg, dat is de beprijzing slikken. Ook al is ze nog zo ongeloofwaardig als wat. Hoewel het aan de andere kant mogelijk wel kan bijdragen tot meer besef en kritisch bewustzijn als de excessen worden vermeld.
Om vervolgens tot de serieuze vraag te komen wat wij er eigenlijk mee moeten en tegelijk hoe het kan dat wij het zover hebben laten komen, ja onszelf in de loop der tijd in slaap hebben laten wiegen. Want het is natuurlijk van de zotte dat je voor een enkele reis met de trein van Sittard naar Utrecht, die net geen twee uur duurt, welgeteld 32,00 euro moet betalen. Of ze een haartje belatafeld bij de NS zijn, lijkt de logische vraag. En wie bepaalt dat een voetballer van Barcelona, de Braziliaan Neymar, aan het eind van dit seizoen verkocht kan worden voor 195 miljoen euro? Proost, zeggen wij dan en vragen meteen of je nog een peul belieft. Komt er nog eentje. Wel eens een echte Rioja in een restaurant gedronken? Gegarandeerd dat er voor die fles, oftewel die zes glazen daaruit, al snel veertig euro betaald moest worden. En al deze baarlijke nonsens gaat natuurlijk geenszins in drieën. Het zijn hoogstens voorbeelden, topjes van een ijsberg, die die materialistische mallemolen is waar we met zijn allen zijn ingestapt en ingetuind en zelfs zo sterk dat we het op zijn minst normaal zijn gaan vinden als iemand vele malen miljardair kon worden. Hij zal het wel hebben verdiend, redeneren wij als wij niet eens meer merken welke klap wij van die materialistische mallemolen hebben gehad. Omdat het gekste, het meest absurde nog gewoon genoeg voor ons is geworden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De materialistische mallemolen

  1. fialas zegt:

    ik herinner mij nog de dag na dat arrest over de zaak van die belgische voetballer. toen dacht ik, dat kan wel eens op een levendige mensenhandel uitdraaien. En zo is het gegaan.
    Let eens op aanbiedingen van goedkope treinkaartjes. Wij gaan vlg week naar den Bosch met via Etos gekochte treinkaartjes, geldig tot begin mei. Voor € 10 hele dag met de trein..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s