De verrassing die Helmond is

De reputatie en de ligging zijn er naar. Er moet een gerede aanleiding zijn om Helmond als bestemming te kiezen. Vanuit het Zuiden moet er namelijk wel zo’n twintig, vijfentwintig kilometer over een oersaaie en kaarsrechte weg langs een kanaal gereden worden. Wie uit de Randstad die kant op rijdt, ontkomt niet aan een passage van Eindhoven, met de verleiding en grote kans dat daar ook de reis, volkomen ten onrechte, eindigt en strandt. En de Noorderling of degene die het Oosten van het land als thuisbasis heeft, weet zich getracteerd op een rit door het Oostbrabantse land. Wat ook niet tot de grootste genoegens voor de automobilist gerekend kan worden. Dus al met al moet men er wel wat voor over hebben om Helmond uiteindelijk dan toch aan te doen en dus een echte aanleiding hebben om er vervolgens aangenaam verbaasd te worden. Zoals ons die afgelopen donderdag, overkwam, doordat wij een solo-voorstelling van Debby Petter in dat verrassende Theater het Speelhuis wilden bezoeken. Verrassend omdat die schouwburg in haar geheel is ondergebracht in een kerk die buiten gebruik was geraakt vanwege het teruglopend kerkbezoek. Met een oogstrelend resultaat dat eigenlijk naadloos paste in het totale decor dat Helmond, stad met 90.000 inwoners, liet zien. Met een daaruit overduidelijk sprekende ambitie van achtereenvolgende gemeentebesturen om van hun stad met al zijn beperkingen, door dat kanaal dat er dwars door liep en door alle aanwezige industriëen, toch iets moois en aantrekkelijks te maken.
Een tour de force, haast tegen alle beperkingen in en gegeven de noodzaak om tot een aansprekend winkelcentrum te komen omdat de inwoners en de regio nu eenmaal op dat gebied iets attractiefs geboden moet worden. Met als gevolg dat ook daar per slot van rekening de duivel wel in de details aangebracht moest worden omdat je met de hardware van zo’n winkelcentrum niks kan. Waardoor zo’n openbare ruimte opgefleurd en fantasierijker dient te worden door haar aankleding met beeldende kunst, waar in Helmond kwistig mee is gestrooid zonder dat er van overdaad sprake is. Maar nog verrassender was wel het royaal aanwezige straatmeubilair, waarop telkens een vierregelig gedicht was aangebracht. De enkele lezing ervan maakte je tred als wandelaar door die noodzakelijk zielloze ruimte, omdat er nu eenmaal gewinkeld moet worden, in elk geval stukken lichter. De aangename verwondering die ons daardoor al trof, werd alleen maar groter door het zien van de vele horeca – gelegenheden die stuk voor stuk druk bevolkt waren en het beeld opriepen dat dit Helmond in deze vorm voor de Helmondenaren dus absoluut klopte. En dan hebben we het nog niet eens gehad over dat architectonisch hoogstandje dat de woonwijk Brandervoort is, of over dat prachtig bewaarde kasteel in het stadscentrum noch over alle fraaie architectuur die het hart van Helmond omringt. Het voerde ons in elk geval tot de finale conclusie dat dit Helmond zo’n stad is waar je geweest moet zijn om er weer terug te willen komen. En dat zal wat ons betreft beslist weer snel gebeuren.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De verrassing die Helmond is

  1. sjoerd zegt:

    Ik ben in alle omliggende dorpen geweest, maar nooit in Helmond…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s