Een spontane gedachte

Het kost toch wel erg veel moeite om de moed erin te houden bij alle onheil die zich zonder pauze blijft voltrekken. En het is niet eens de natuur die van slag af is. Het zijn de mensen die er part en deel aan hebben en het spoor bijster lijken. Met als ernstigste bijkomstigheid dat het allemaal alleen maar dichterbij komt, zich haast om de hoek begint af te spelen. Het is nog geen collectieve gekte waar sprake van is. Maar er kan echt op gewacht worden tot de vlam in de pan slaat en mensen voor eigen rechter gaan spelen en zelf orde op zaken gaan stellen. Wat is dit voor een wereld waar men elkaar alleen nog maar naar het leven lijkt te willen staan, waar veiligheid een schaars en kostbaar goed geworden is en het gevaar op de meest onverwachte momenten en plekken op de loer kan liggen?
Met angst en onzekerheid als gemeengoed en de argeloosheid en onbezorgdheid als vergeten resten van een zich steeds verder verwijderend verleden. En wat nog erger is, met een alsmaar verder weg rakend perspectief op betere tijden en de verwachting plus hoop dat het beslist wel weer beter wordt. Het ziet er alleen maar naar uit dat de kansen op een zonnige toekomst verspeeld worden. Dat spijt mij oprecht en honderduit. En misschien wel het meest voor dat mannetje tegenover mij dat net een jaar oud geworden is en dus niet beter weet, maar wel zal gaan merken wat voor een puinhoop en tranendal er voor hem door ons is achtergelaten. Dat vooruitzicht plus het besef ervan bezorgt mij dus de zware moed, die opspeelde na wat er vanmorgen in Brussel, op haar vliegveld en metro gebeurde. En dat moet ik dus nu beslist kwijt.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Een spontane gedachte

  1. fialas zegt:

    Een van mijn kleindochters woont in Brussel en vindt het een heerlijke stad.Dit weekend was ze hier met een vriend. Heel gezellig, en we hebben helemaal niet over terrorisme gepraat. Als bezorgde grootmoeder zei ik bij hun vertrek: voorzichtig rijden hoor, op de Ring!. En ook nu denk ik: statistisch gezien is de kans op een ongeluk met de auto groter dan de kans om een zelfmoordterrorist tegen het lijf te lopen. Gelukkig kan ze te voet naar haar werk, hoeft niet met trein of metro.
    Maar toch!

  2. Mack zegt:

    Ben jij inmiddels grootvader, heb ik dat gemist?

  3. sjoerd zegt:

    Wij mensen leren het nooit vrees ik. Het zat er al lang aan te komen en het komt steeds dichterbij. Dat doet me denken an de tijd dat de AFCENT hier pas gelegerd was..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s