Grayson Perry in Maastricht

Nog één zo’n kolossale en spannende tentoonstelling en ik loop echt weg met het Maastrichtse Bonnefanten Museum, nadat ik het zo lang gemeden heb, omdat het een centrum van stilstand en verveling was. Er gebeurde nooit iets in dat fraaie gebouw op het Ceramique-terrein. Het lag er wat te liggen aan de Maas en zich te baden in haar eigen architectonische schoonheid. Met een programma dat qua urgentie nul komma nul scoorde. Meermalen brak ik daar hier de staf over en eigenlijk had ik het al opgegeven. Zelfs de komst van een hemelbestormer als Stijn Huydts, met zijn succesvolle directeurschappen in Sittard en Heerlen, leek daar geen verandering in te brengen. Leek, kan ik nu gelukkig zeggen, omdat dat Bonnefanten nu met twee schitterende exposities op de landelijke kaart is gezet. Eerst met Cer-a-mix, een overzichtstentoonstelling van hedendaagse keramiek als kunstuiting, welke gezien de voortdurende toeloop als heel geslaagd beschouwd mocht worden. Welk succes nieuw succes maakt, wordt in hetzelfde museum nu meteen daarna bewezen. Namelijk met een werkelijk fraaie expositie van het werk van het icoon van de Britse beeldende kunst anno nu, Grayson Perry, dat de bezoeker van de ene in de andere verbazing zal doen vallen. Alle aspecten van zijn kunstenaarschap worden belicht. Met vazen die een verhaal vertellen, terwijl ze de kijker als het ware ‘aan stralen’. Met keramische en in gietijzer uitgevoerde objecten. Met jurken die bij Perry’s performance als travestiet horen.
Een performance die gezien moet worden als zijn protest, zijn verzet tegen de macho-cultuur die inherent is aan de eenentwintigste-eeuwse samenleving. Films laten Grayson Perry aan het werk of doende zien en tonen dan een uiterst innnemende en toegankelijke man, die nooit en nergens enige weerstand zal oproepen, als hij ook nog eens helder zijn bedoelingen en meningen toelicht. Rest nog het absolute uitroepteken dat achter deze hele tentoonstelling gezet wordt door Perry zelf, noem het voor mijn part de volmaakte apotheose. Die bestaat in de grote en veelkleurige wandtapijten waarop hij zijn inzichten en analyses laat zien van de Engelse standen – en klassenmaatschappij. Er zal geen bezoeker zijn die niet overrompeld zal worden door wat deze grootmeester uit Chelmsford in Essex aldus heeft geschapen. Wat mij betreft was het nog nooit vertoond, zodat ik er diverse malen toch even voor ben gaan zitten om alle beelden tot mij te laten komen. Zo bijzonder was het wat ik daar heb mogen zien. Inderdaad, mogen. Een voorrecht om bij een tentoonstelling te zijn geweest die zeker en vast tot de top van dit decennium zal gaan behoren. Waardoor ik dus alleen maar kan zeggen: gaat dat vooral zien in het Maastrichts Bonnefanten Museum.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur, Tips en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s