Dat fijne ‘Midsomer murders’

Buiten het Achtuurjournaal en een enkel praatprogramma is de hele televisieprogrammering nauwelijks aan mij besteed. Het meest van wat er getoond wordt, is niet mijn ‘cup of tea’. Ik heb er niets mee, behalve dan die enkele detective of thriller, waar ik dan wel een uurtje of anderhalf voor wil gaan zitten om mijn hele bovenkamer even op nul gezet te hebben. Suspense en spanning onderga ik dan volledig, wat zowaar een effect van reiniging heeft. Op mij tenminste wel, waarbij de vraag over het verschil tussen een detective en een thriller al helemaal niet aan de orde is. Ik wil mij totaal niet vermoeien en eigenlijk alleen maar in het verhaal meegaan, de dwaalsporen volgen plus alle  ingewikkelde lijnen die bij de oplossing van een misdaad horen. Niets meer en niets minder en zonder verder ook maar een hooggestemde verwachting. Het enige wat ik eigenlijk wil is de tijd vergeten en een gat in zo’n avond geslagen hebben. En welke detectivereeks voldoet niet beter aan die eisen en voorwaarden dan dat “Midsomer murders”, dat meestal op woensdagavonden wordt uitgezonden? Met telkens weer een heerlijke aflevering met de gebruikelijke complexe plot, waar de onvolprezen inspecteur Barnaby steeds met succes zijn tanden in zet.
Onvolprezen en tegelijk ook onnavolgbaar in de wijzen waarop hij de puzzels ontwart langs gedachtenlijnen en ook – sprongen waar je als kijker echt je uiterste best voor moet doen om het allemaal te begrijpen. Om dan natuurlijk altijd weer geholpen te worden door die jonge assistent die aan het begin van zijn speurdersloopbaan staat en dus de rol en de plicht heeft om, als het ware namens de kijkers, de goede vragen te stellen om zo die echt Britse Barnaby de kans te geven zijn vindingrijkheid en wijsheden te etaleren. Stereotypischer kan het bijna niet, en al helemaal niet omdat het decor voor zo’n aflevering uiteraard gevormd wordt door de uitgesproken Engelse plattelandsomgeving, in het fictieve graafschap Midsomer, waar ieder die een rol speelt in het hele verhaal, geschetst en gecast kon zijn door schrijfster Agatha Christie. Voorspelbaar per saldo wel, maar tegelijk voor mij het ware amusement. Omdat het niets pretendeert noch iets van de kijker vraagt, maar deze alleen maar afleidt en gedurende een anderhalf uur alles doet vergeten. En als dat volledig lukt, zoals bij mij, dan heb je het als regisseur en bedenker samen met alles en iedereen heel goed gedaan. Vandaar dat ik dat “Midsomer murders” alleen maar van harte kan aanbevelen.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Dat fijne ‘Midsomer murders’

  1. sjoerd zegt:

    Ik sluit me bij je aan, een van de betere series…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s