Een mening uit Duitsland

Ze was hier al eens eerder uitgebreid aan het woord, de dochter van een goede vriend van mij. Ze vertolkte toen haar visie op de stand van zaken in Duitsland, het land waar zij al een reeks van jaren woonachtig is, in Buxtehude, dat vlakbij Hamburg ligt. Ze laat opnieuw van zich horen, nu met een visie op het vluchtelingenvraagstuk en de effecten ervan op met name het functioneren van de EU. Ik laat haar hier wederom graag spreken:
De vluchtelingscrisis heeft en doet nog steeds alles veranderen. Het Europa dat we kenden, zal nooit meer zo worden, zoals we het de afgelopen jaren hebben gekend. De Europese Unie bezegeld met het in 1993 getekende verdrag van Maastricht, omvat intussen 28 staten, heeft de afgelopen decennia genoten van de ongelofelijke economische groei en de vrede tussen de Europese landen. Drie jaar geleden, op 10 december 2012, werd aan de Europese Unie de Nobelprijs voor de vrede toegekend. En wat is daar vandaag van overgebleven…….? Vandaag staan we voor de afgrond met deze Europese Unie en lijkt de Nobelprijs uit 2012 alleen nog maar een farce. Nog nooit waren de deelnemers zo verschillend van mening en lijken de bruggen die gebouwd moeten worden, niet meer te slaan. De Europese Unie heeft de afgelopen jaren alleen maar oog gehad voor snelle economische groei en een betere import en export in en uit Europa. Een belangrijk aspect binnen de Unie dat vooral bij de opname van nieuwe landen compleet over het hoofd werd gezien, was de onderlinge solidariteit Wat betekent het solidair met elkaar te zijn en wat wil elk land opofferen voor de ander? Vermoedelijk was het ook niet mogelijk om bij de geboorte van de Unie al te voorzien, dat er ooit een crisis in deze vorm en omvang zou optreden. Naief is het daarentegen wel dat politici de afgelopen vijf jaar deze ontwikkeling niet hebben willen zien. Ik ben ervan overtuigd, dat Angela Merkel inderdaad gelijk heeft, dat de enige vredige oplossing voor de vluchtelingscrisis is om de vluchtelingen eerlijk over Europa te verdelen en zo op te nemen. Haar beslissing, zonden afstemming met de rest van de EU leden, de grenzen te openen, haar mantra “Wir schaffen das” en haar selfies met vluchtelingen, kritiseer ik daarentegen scherp. De sterkte van de social media heeft ze compleet onderschat en ik vraag me af waar haar media-adviseur die dag is geweest? Haar uitspraken werkten en werken nog steeds als een magneet en versterkten de stroom van vluchtelingen naar Europa en Duitsland alleen maar.
Tot op de dag van vandaag waarop de stemming in Duitsland alsmaar meer aan het broeien is en het erop lijkt dat de rechts-extremistische AFD de derde sterkste macht gaat worden en 80% van de bevolking denkt “wir schaffen das nicht!”, is onze bondskanselier niet bereid van haar standpunt af te wijken. In principe heeft ze gelijk met haar visie, maar zover is Europa nog niet. We hebben crisissen nodig om erna gesterkt eruit voort te komen. Ik denk dat dat ook voor het huidige Europa geldt. De Europese Unie zoals ze nu is, valt waarschijnlijk door de drang naar nationalisme, de komende maanden uit elkaar. Ik zie hier geen oplossing meer en de kloven zijn intussen te diep om nog een Europese oplossing te vinden. Daarna en daardoor gaan we smerige beelden zien: vluchtelingen die vastzitten in Griekenland en die ook met geweld worden tegen gehouden aan grenzen. Een Griekenland dat in chaos gaat eindigen en waar ik mij nog niet kan voorstellen wat het voor dat land gaat betekenen. En uiteindelijk nationale grenzen die ons biljoenen gaan kosten en waar onze economie de komende jaren sterk onder gaat lijden. Dit geldt voor alle landen in Europa. Geen land wordt er beter van, van dat wegvallen van de EU. Mijn verwachting is dat we harde jaren voor ons hebben, waar het ons allemaal niet meer zo goed zal gaan als hoe we het gewend waren; financieel, maar ook doordat we uit de voeten zullen moeten komen met de gruwelijke beelden van de gevolgen van hoe we vluchtelingen behandelen. Maar vermoedelijk komt dan en zo alleen uiteindelijk het inzicht om een nieuw en beter Europa op te bouwen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een mening uit Duitsland

  1. Peter zegt:

    Het zou zomaar zo kunnen gaan. Eerst een diepe crisis, opschorten van Schengen. Een periode van crisis en conflict en daarna bezinning en mogelijke nieuwe vormen van samenwerking. Het wereldtoneel zal ons echter aansporen tot samenwerking (energie, klimaat) en het bedrijfsleven en werkgelegenheid zal ons ook daartoe dwingen. De techniek schrijt ook voort en een nieuwe jonge garde staat te trappelen van ongeduld. Kortom ik hoop dat men snel tot bezinning komt.

  2. wim raven zegt:

    Als er is doorgerekend wat de sluiting van grenzen werkelijk kost zal men er wel van afzien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s