Boven op de Watertoren

Hij luistert al weer bijna vijf jaar dit weblog op. De reus van Schimmert, de fameuze watertoren, die je haast vanuit elke plek en hoek in Zuid-Limburg wel kunt zien. Hij werd daar ook niet voor niets neergezet. Want Schimmert is een van de hoogst gelegen dorpen in Nederland, en meer in het bijzonder dus in het Zuiden van Limburg. Het moet nog de concurrentie dulden van Vijlen en Ubachsberg, maar met de watertoren er nog bij steekt ze met dat surplus van de veertig meter die die joekel meet, ook die dorpen naar de kroon. Geen wonder dus dat Schimmertenaren wat hebben met hun reus en daarom met de nodige angst en beven van het plan van de Waterleiding Maatschappij Limburg vernamen om hun watertoren buiten bedrijf te stellen. Nieuwe technologie stelde de WML namelijk in staat om het water gemakkelijker naar de huishoudens en grote afnemers rond te pompen. Het zou toch niet gebeuren…., zong het rond in het dorp. En het gebeurde dus inderdaad niet omdat een jonge en succesvolle Schimmertse ondernemer zich het lot van dat monument dat in 1928 gebouwd was, in hoge mate aantrok. Haar toekomst werd helemaal zeker gesteld toen hij het aanmeldde in het kader van het innovatieve project IBA dat de gehele Parkstad (de vroegere Oostelijke Mijnstreek) in bouwkundig opzicht wil opschalen en nieuw leven inblazen, en zijn voorstel als zodanig ook werd geaccepteerd en dus subsidie ontving.
Daarna bleek het toch sneller dan snel te gaan. Het licht brandde steeds meer in en rond de watertoren, terwijl ook de bedrijvigheid eromheen toenam. Met als eerste tussenstop in het hele renovatieproces een openstelling voor het publiek, en dan met name voor de Schimmertenaren, die hun stille en breed gedragen liefde voor hun watertoren gisteren konden omzetten in een bezoek eraan. Met inderdaad die verwachte grote toeloop, omdat het nooit vrijelijk toegankelijk was geweest. Zo moet het bijvoorbeeld voor mij ook zo’n vijfentwintig jaar geleden zijn geweest dat ik voor het laatst van veertig meter hoogte op mijn eigen woning en straat kon neerkijken. Logisch dat ik ook mijn weg ernaar toe vond. Eigenlijk nog een beetje extra getriggered omdat ik best wel benieuwd was wat de jaren met mijn lijf hadden gedaan. Wat zich het beste liet afmeten aan mijn reactie op de 155 treden die toch moeten beklommen worden om helemaal boven te komen. Welnu, tot mijn aangename verrassing bleek dat nog altijd geen enkel probleem. Waardoor ik al uitkijk naar een volgend entree. Zo vatbaar voor herhaling was die klim, met dat spannend zicht op het inwendig van die reus. Met als smakelijke kers op die taart dus het zicht op de lichtzee die die watertoren omringt. Waarvan ik nog eens bij daglicht wil zien waar gisteren zoal de lampen aan het branden waren.
Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Boven op de Watertoren

  1. sjoerd zegt:

    Toch ben ik er voor enkele jaren terug ook in geweest met een open monumenten dag. Maar het verheugt me dat deze reus het zal overleven.

  2. Peter zegt:

    Ik heb de toren ook bezocht tijden de OM-dag. Ik zag Maastricht net niet liggen wel andere delen van het Maasdal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s