De macht en de valkuilen

Macht corrumpeert alleen maar meer naarmate het verblijf in de buurt van het centrum ervan langer duurt. Met al hun principes en hooggestemde idealen zagen CDA’ers en ook PvdA’ers geen kans om hun vege lijf en geweten voor deze kwelgeest van elke politicus te redden. Ook zij werden het slachtoffer van dit verschijnsel, hoewel de omarming niet echt van harte ging. Het gebeurde hen gewoon. Kom daar bij de VVD dus niet om. Die partij weet zich nu eenmaal toegerust met een stuk lichter en gemakkelijker gemoed, waardoor er nooit een lijntje bij haar aanhang zal breken. Ondernemen, geld verdienen of maken staan daar in een ander daglicht dan bij andere politieke partijen, want eerder verdiensten dan deugden heten. Zodat daar ook prestige aan te verbinden of door te winnen is. Met de vrijheid van handelen en denken als grondslag en beginpunt daarvoor. Waarop dan ook minder snel de maat van het principe of het geweten wordt gezet. Nou, en als je dan in de buurt van de macht mag vertoeven, meer middelen dan gewoonlijk tot je beschikking hebt, die voor alle mogelijke doeleinden ingezet kunnen worden, dan gaat het natuurlijk razendsnel. Met name dus als geld verdienen en vergaren een doel in zichzelf wordt, want kennelijk een duchtig  criterium vormt voor status, succes en prestige in die kringen. Om dan recht overeind en stevig in je schoenen te blijven staan, moet je van goede huize zijn en zeker niet het liberalisme, de tucht van de markt zijn toegedaan.
Zoals de recente geschiedenis van de VVD, van haar wedervaren in het landelijk, provinciaal en gemeentelijk bestuur te vaak heeft laten zien. Want hoeveel van haar volksvertegenwoordigers zijn in de laatste jaren niet door de mand gevallen omdat ze verleidingen van het meestal grote geld niet konden weerstaan? Met als de groezelige exponenten van die politiek die zoiets als een levenshouding is, natuurlijk van Rey en Hooymayers plus een wethouder in Maarssen die het ook al lastig vond om het mijn en dijn van elkaar te onderscheiden toen het gevoel van haar eigen belang wat hoog begon op te spelen. Met als nieuwste exponent een raadslid uit het Limburgse Maasgouw die een maas in de wet vond en dat in de eigen richting wist te plooien. Want je moet er maar opkomen om met een beroep op de WOB aan gemeenten, om het even welke, te vragen hoe benoemingen tot stand zijn gekomen, in de wetenschap dat de daarvoor geldende antwoordtermijn altijd zal worden overschreden. Met als gevolg dus een geldelijke boete die aan de vrager van die informatie wordt toegekend. Aldus geschiedde, waardoor het een flink aantal jaren kassa was voor deze volksvertegenwoordiger van de VVD, die blijkbaar lang genoeg meeliep in het provinciaal en gemeentelijk bestuur om de aldus verkregen kennis voor zichzelf te gelde te maken. Want niemand behalve hijzelf was er verder mee gediend. Wat binnen de VVD alleen maar meer een lijfspreuk begint te worden, met natuurlijk de uitzonderingen op wat zich zo langzamerhand toch als regel ontspint.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De macht en de valkuilen

  1. sjoerd zegt:

    Dat is met recht genieten van de mazen in de wet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s