Sleet op het Achtuurjournaal

Een tijdlang heb ik nog gedacht dat het weer zo’n typisch kip-of-het-ei – verhaal was. Maar de eerlijkheid en ook het volgen van mijn aanvankelijk vermoeden gebieden mij nu toch om voor de draad te komen met wat mij steeds meer begint op te vallen en ook teleur te stellen. Het gaat over het Achtuurjournaal. Voor mij het icoon, het bolwerk van nieuwsgaring en berichtgeving alsook de duiding ervan. Ik ben er mee opgegroeid, groot geworden, waardoor het tot voor kort ‘mijn schild ende betrouwen’ was. Ja, het staat er inderdaad. Tot voor kort. Want het ziet er waarachtig naar uit dat er op dat vertrouwen en respect van mij toch sleet begint te komen, zonder dat ik al weet door wie of door wat. Feit is het wel dat ik iets in en met dat Achtuurjournaal zie gebeuren dat dat slijtageproces in werking heeft gezet en nog altijd niet heeft doen stoppen. Met een afnemende waardering bij mij plus een minderend vertrouwen. Want wat is er aan de hand? Wat is er sluipenderwijs aan het gebeuren? Laat ik het zoiets als een rolwisseling noemen, waarbij mijn journaal van leidend volgend is geworden.
Wat zoveel wil zeggen dat waar dat instituut – want die naam heeft het nog wel – eigenlijk tot voor kort haast per traditie de inrichting van het nieuws van een dag bepaalde, de koppen en titels daarin benoemde, waarna de kranten daarin datzelfde spoor voetstoots volgden, die volgorde nu in haar tegendeel lijkt te zijn verkeerd. Althans dat is mij sinds een goed jaar aan het opvallen. Namelijk dat de toon in het nieuws van een dag in een groeiende mate wordt gezet door de Volkskrant, NRC Handelsblad en nu.nl waarna het Achtuurjournaal, zo lijkt het, alleen nog de beelden verschaft bij het nieuws dat dan al oud nieuws voor de belangstellende kijker en krantenlezer is geworden. Waarmee het van hartige, smakelijke hap zo maar een belegen en zouteloze snack is geworden, die ook nog schijnt te moeten worden geserveerd met een flinke mate van oubolligheid. Met reporters als Kees van Dam, Theo Verbruggen en Peer Ulijn als de samenstellers daarvan, die daarmee en daarnaast ook garant staan voor het dagelijkse brugje naar het weer, waar het Achtuurjournaal natuurlijk met graagte goede sier mee maakt, in het besef en de wetenschap dat dat de kijker als enige nog interesseert. Zodat het nog maar even duurt en dat zo betrouwbare Achtuurjournaal is de evenknie van ‘Hart van Nederland’ geworden. Of zou dat nu al haar aanknopingspunt zijn?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Sleet op het Achtuurjournaal

  1. hanneke zegt:

    Misschien moeten ze er weer eens bij gaan zitten. Dat gewandel maakt een veel te terloopse indruk. De voorspelling was dat we er binnen een paar weken aan gewend zouden zijn, maar bij mij wil dat niet lukken.

  2. Peter zegt:

    Als Annechien presenteert ben ik een tevreden kijker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s