Het lot van de e-reader

Het kan best zijn dat de wens weer eens de vader is van mijn gedachten, dat het wishful thinking van invloed is op mijn waarnemingen en onderscheidingsvermogen. Aan de andere kant is het wel zo dat ik zie wat ik zie en dat de sterkte van mijn brilleglazen nog steeds niet de min 1 te boven gaat. Voeg daar de kale feiten zoals die in de kranten vermeld stonden, aan toe, en ik heb een voorzichtige conclusie klaar, namelijk dat het nog altijd niet echt lijkt te willen vlotten met het gebruik van e-readers, zoals ik ook weinigen een e-boek zie lezen. Waar ik natuurlijk best blij mee ben, hoewel ik ook wel weet dat deze wedstrijd nog niet gespeeld is, dat zo’n introductie een kwestie van de lange adem blijft. Zodat ik de dag nog niet geprezen heb voordat het avond is. Mijn observaties zijn wat dit aangaat namelijk nog te weinig talrijk en ook te specifiek, want meestal gedaan in de trein, om het succes van mijn weerstand tegen deze verandering al omstandig te vieren. Maar ik ben en blijf hoopvol dat het aloude boek niet alleen levensvatbaar blijft, maar zelfs het eeuwige leven weet te behouden of te veroveren.
De voortekenen zijn, als ze niet bedriegen, niet ongunstig. Want dat mag gerust gezegd worden als de verkopen van het boek in 2015, in weerwil van alle technologische vernieuwingen en tegen de verdrukking van de economische crisis in, toch licht zijn gestegen. Wat ik dus ook bevestigd zie in het leesgedrag van vooral jonge mensen, die hun lectuur nog altijd in boekvorm blijken te bezitten, met dat enkele e-book als uitzondering op wat nog altijd als regel geldt. Maar nog een keer, dat heb ik uitsluitend gezien tijdens de treinreizen die ik zo nu en dan pleeg te maken. Dus loop ik bepaald nog niet al te hard van stapel, maar houd ik mij niettemin vast aan mijn overtuiging, mijn geloof dat het boek zoals het was en nog is, altijd zo zal blijven. Daar helpt geen e-readerlief aan. Integendeel, haar zal, naar ik verwacht en ook hoop, hetzelfde lot als de broodmachine zijn beschoren. Met uiteindelijk een plek in de vergetelheid, ver weg en uit het zicht op de hoedenplank in de kledingkast.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Het lot van de e-reader

  1. hanneke zegt:

    Ik denk dat je ongelijk hebt. Ik ken steeds meer mensen met een e-reader. Die lezen óók papieren boeken en zullen dat blijven doen. Beide dus. . En wat maakt het jou uit of iemand een boek op de e-reader leest of van papier?

    • robschimmert zegt:

      Ja, als het me allemaal niks meer uit maakt, kan ik ook het beste nergens meer wat van vinden. Want daar komt dat ‘wat kan mij het schelen’ dan zo ongeveer op neer. En dit kun je dus op alle moderniteiten toepassen. Wat maakt het mij uit of mensen een relatie zoeken via een datingsite, of zich voorzien van tattoos, of voetballers en scheidsrechters de huid vol schelden? Natuurlijk moeten mensen dat allemaal zelf weten. Het neemt echter niet weg dat ik er wel iets van wil blijven vinden. Zoals iedereen ook wat van mij en bijvoorbeeld mijn schrijverij mag vinden. Zo wil ik toch graag in het leven staan, met respect voor ieders vrijheid.

      • hanneke zegt:

        Nou, van de e-reader naar de datingsite en dan naar scheldende voetballers … Daarbij is het ‘wat kan mij dat schelen’ toch wel van heel verschillend niveau. 🙂
        Ik heb net twee papieren boeken uit, samen 1000 pagina’s en lees er nu een van 400 op de e-reader. Het is maar zoals het uitkomt. Dit ruikt nergens naar. Maar het weegt ook niks, dat is dan weer een voordeel.

  2. Margo zegt:

    Ik heb geen e-reader, wel een boekenkast vol boeken. In mijn iPad heb Ik ook een boekenkast met aardig wat boeken. Makkelijk om onderweg leesvoer bij je te hebben. Je neemt nu eenmaal niet makkelijk een stapel boeken mee op reis, dus daar is de e-reader prima voor (en de iPad). Ook als je wat kippig wordt is het handig om de letters wat groter te maken. Maar persoonlijk hou ik gewoon meer van papier, het is echter!

  3. sjoerd zegt:

    Ik heb een 4000 E-Books op mijn PC staan en daarvan zoek ik er iedere keer enkele uit die op de reader van mijn vrouw staan. Ik lees veel op de PC of iPad, zij op de reader. Hier verdwijnt alles naar de harde schijf. Alle gebruiksaanwijzingen haal ik van internet, beter te lezen dan die kleine friemelboekjes… Of ik scan ze zelf in op pdf formaat. Ik sluit me dan ook niet bij je aan. Ze kunnen makkelijk naast elkaar bestaan. Zelfs de Appie boekjes haal ik uit de store.

  4. L zegt:

    Ik heb ook sinds twee jaar een Kindle en gebruik hem vaak. Vooral voor boeken waarvan ik weet dat ik ze niet zal herlezen, maar zeker op reis in het vliegtuig of de trein zijn ze lekker compct inderdaad. Of voor op het terras. In Frankfurt, een jaar geleden, zag ik ze veel in de S-Bahn.

  5. Emigrant zegt:

    Ik ben erg blij met mijn Kindle: het leest lekker en ik heb hopen papieren boeken de deur uit kunnen doen. Op een grote tablet vind ik het lezen minder prettig.

  6. robschimmert zegt:

    Mijn conclusie naar aanleiding van deze reacties is dat ik kennelijk toch wel erg achter feiten aanhol en mijn weerstand tegen verandering groter is dan de spreekwoordelijke die ieder mens bezit. Zodat ik het beste toch bij mijzelf te rade kan gaan over zo’n Kindle zonder afstand te doen van het boek in papieren vorm. zoiets dus als het een naast het ander…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s