Mijn zegeningen…

Voor de gemoedsrust heet het heilzaam te zijn om op gezette tijden je zegeningen te tellen. Nou, omdat het er toch wat miezerig uitziet en die vermaledijde maand januari op haar eind loopt, is het moment bijna niet beter dan ook nu die pas op de plaats te maken en die oefening eens even te doen om vast te stellen wat voor een bijdragen voor mijn welzijn ik zoal in the pocket heb. En natuurlijk kent zo’n opsomming geen eind en kun je er in principe mee aan de gang blijven. Vandaar dat het hele verhaal aan beperkingen onderhevig is, wat niet wil zeggen dat mijn gevoel van welbehagen dezelfde maat kent, zonder overigens grenzeloos te zijn. Maar blij ben ik wel met al die verworvenheden die maar uitgevonden blijven worden en niet ophouden om ons in de schoot geworpen te worden. Neem bijvoorbeeld al zo’n Minneola. Een geniale vrucht, die Jaffa-sinaasappel die een andere naam heeft gekregen doordat ze zo gemanipuleerd is dat ze met de blote hand geschild kan worden. Of de hogedrukreiniger die toch één keer per seizoen zijn diensten bewijst om aanslag en algen van trottoir en terras te verwijderen, waarbij dan op de koop toe moet worden genomen dat de voegen tussen de stenen en tegels even hard verdwijnen. Want werk houden is natuurlijk ook wel zo prettig. De broodmachine ontbreekt ook bij mij niet, hoewel mijn gemak toch meer gediend wordt met die gang naar de bakker bij mij verderop.
Met als gevolg dat die machine nog alleen maar fungeert als een plaatsinnemer en niet de plek van diezelfde bakker vervangt. En geen groter vermaak dan het kunnen spelen van scrabble op je telefoon. Kwam daar maar eens tien jaar terug nog om. Trouwens, sinds de druiven pitloos in de schappen liggen, komen zij per omgaande ook bij mij in de koelkast. Want toen ze nog pitten hadden, was het er toch niks mee gedaan. What a wonderful world we live in, als je alleen dit al in ogenschouw neemt en nog niet eens hebt stil gestaan bij al dat moois waarop wij dankzij de fabrikant worden vergast in ons rijdend huis, de auto, die meer aan elkaar begint te hangen van de snufjes dan dat het nog carrosserie is. Ik neem ze op de koop toe, maar ik weet dat het allemaal binnen bereik is, zodat ik helemaal niks te mopperen mag hebben. En eigenlijk gaat het precies zo met de winterband. Mooi dat hij er is en dat om onze veiligheid en welzijn wordt gedacht, zonder dat nog de vraag geldt of hij wel echt noodzakelijk is. Maar daar schijnt het niet meer om te gaan. Beschikbaarheid is het sleutelwoord, en met name de mate waarin. En hoe gek doet er niet toe. Als het er maar is. Want dan is het een wonderful world where we live in……en blijf ik mijn zegeningen tellen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Mijn zegeningen…

  1. Mack zegt:

    Wij hebben wederom Frankrijk geboekt, wij armoedzaaiers. Ik krijg de ene na de andere vakantiefoto van Egypte te zien momenteel.

  2. Dhyan zegt:

    Het wachten is op de sinaasappel zonder schil en de gebraden haantjes die je mond invliegen.

  3. sjoerd zegt:

    En vergeet even niet de magnetron die bijna in elk huishouden te vinden is…

  4. Dhyan zegt:

    En het elektrische licht.

  5. Dhyan zegt:

    En de citruspers.

Laat een reactie achter op Dhyan Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s