Vluchtelingen en gelukszoekers

Als de Keulse turbulenties van de Nieuwsjaarsnacht een pluspunt hebben opgeleverd, dan is dat toch wel het verkregen inzicht dat de vluchtelingenstroom die Europa sinds een half jaar teistert, danig vervuild blijkt te zijn. Zonder in schattingen van verhoudingen en percentages te vervallen, want dat zullen altijd slagen in de lucht zijn, is inmiddels wel duidelijk geworden dat een niet onaanzienlijk deel van dat miljoenencontingent echt gevormd wordt door gelukszoekers, meestal Noord-Afrikanen die waarachtig niet op de loop zijn voor oorlog en ellende, maar in Europa een beter bestaan hopen op te bouwen om tegelijk hun achtergebleven families en verwanten ook te kunnen ondersteunen. Tot die onverkwikkelijke gebeurtenis in Keulen bestond hoogstens een vermoeden daarover, maar nu is het gemakkelijker te benoemen en daarop ook beleid te maken. Met een welkom dan wel een toevluchtsoord voor al die ontheemden uit Syrië, Irak, Afghanistan en Eritrea, om maar de allerergste brandhaarden te noemen. Maar daarnaast geen enkel pardon voor wie afkomstig is uit Noord-Afrika en dus gewoon in het eigen land een bestaan moet opbouwen in plaats van dat de echte vluchtelingen moeten lijden onder deze massale vorm van gelukszoekerij, waarvoor die stroom van door oorlogsgeweld verdrevenen maar al te kwalijk als dekmantel wordt gebruikt.
Met deze kennis kunnen dus de bokken van de schapen worden gescheiden en krijgt het vluchtelingenprobleem haar ware proporties terug en dientengevolge ook meer draagvlak onder de bevolking van de verschillende Europese landen, waar dan ook de maatschappelijke rust kan worden hersteld. Te meer omdat er ook niet meer van die schijnoplossingen behoeven te worden bedacht, die links en rechts nog wel eens het rechtsgevoel in het nauw kunnen brengen, zoals dat met name in Denemarken gebeurt waar nog steeds de illusie heerst dat de toestroom ingedamd kan worden met behulp van groteske en ook dubieuze maatregelen zoals de invordering van bezittingen bij vluchtelingen. Zou je echt Deen moeten zijn om daar op te kunnen komen en zo te rommelen in een bedenkelijke marge die in feite per direct verlaten kan worden? Het is een kwestie van definiëren en vervolgens vaststellen wie zijn geluk hier komt beproeven en wie echt in hoge nood verkeert. Waarna het voor die eerste groep een enkele reis terug naar huis en meestal in Noord-Afrika behoort te zijn. Moeilijker is het niet en na Keulen hoeven we het ook niet meer moeilijker te maken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Vluchtelingen en gelukszoekers

  1. Peter zegt:

    Voor Tunesische jonge mannen, veelal zonder werk, is het of Europa of Syrië. Verder de ‘100% zuivere’ vluchteling bestaat niet, het is een kansberekening voor een betere toekomst. Verder 40 jaar geleden wisten we al als de welvaartsverschillen te groot worden, dan gaan mensen zich verplaatsen, we dachten het toen met ontwikkelingshulp op te lossen. Er is nu wel minder honger, maar ook meer corruptie en conflicten, soms is de janboel te groot om een bestaan op te bouwen,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s