‘Alleen maar helden’

Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Een mooie slogan die door een verzekeraar is uitgevonden, maar welke met gemak ook toegepast kan worden over de grenzen van de branche waarvoor ze bedoeld is. Want ze blijkt bijvoorbeeld net zo zeer van kracht te zijn voor de literatuur, voor de wereld van het boek en meer specifiek voor de schrijvers die de bestsellers uit hun mouw lijken te schudden zonder dat dat dus een ijzeren zekerheid hoeft te zijn voor het succes van een volgend boek. Dat heeft de lezing van “Alleen maar helden” van Charles Lewinsky, de Zwitserse auteur, mij absoluut geleerd. Aanschaf van dit boek was voor mij een must na alle plezier welke ik had beleefd aan de drie boeken die eerder van zijn hand waren verschenen, t.w. ‘Het lot van de familie Meyer’, ‘De verborgen geschiedenis van Courtillon’ en ‘Terugkeer ongewenst’. Stuk voor stuk enerverende boeken met een fraaie plot en een climax die het talent van Lewinsky als rasverteller steeds openbaarden. Zodat mijn verwachtingen bij het begin van “Alleen maar helden” vanzelfsprekend hooggespannen waren. En daaraan werd in eerste aanleg meteen beantwoord doordat al direkt duidelijk werd dat ook dit boek weer een ingenieuze compositie kende. Noem dat gerust al een handelsmerk van Lewinsky door middel waarvan hij de lezer door het verhaal leidt.
Was dat beeld dus al vertrouwenwekkend, even bekend was het voor mij dat je als lezer in de eerste helft van zijn boek de nauwgezette opbouw van het plot en nog meer van de intrige maar voor lief moest nemen. Zodat ik ook nu weer in die wachtstand zat, daarbij half en half rekenend op een flitsend tweede deel van het verhaal waarin dan de ontknoping begrepen zou zijn. Maar in tegenstelling tot vorige keren verging mij het lezen deze maal volslagen anders in die zin, dat ik maar wachten en wachten bleef tot de vertelling haar hoogtepunt zou bereiken. Waar het echter in het geheel niet van kwam, waardoor ik geconfronteerd werd met de bekende nachtkaars en de olifant die het verhaaltje uitblies, zodat ik mij aan het eind van het boek met lege handen voelde staan en onbevredigd en teleurgesteld was. Omdat Lewinsky de belofte die hij aanvankelijk in “Alleen maar helden” opriep, of althans suggereerde, beslist niet had waargemaakt en dus eens te meer het waarheidsgehalte van de slogan bevestigde dat resultaten uit het verleden geen enkele garantie voor de toekomst bieden. Wat dus ook betekent dat zelfs Lewinsky zich iedere keer en bij elk boek opnieuw zal uit moeten vinden en dat hij beter de automatische piloot van de hand kan doen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Boeken en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op ‘Alleen maar helden’

  1. sjoerd zegt:

    Het lot van de familie Meijer me i en j… heb ik ook gelezen. Een dikke pil die niet zo interessant was dat ik hem in ene keer heb uitgelezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s