Baarden en beelden

Het modebeeld kenmerkt zich door een slingerbeweging, maar bovenal door de zich voortdurend herhalende herhaling. Want is er in essentie wel eens iets echt nieuws onder de zon? Natuurlijk niet. Omdat de menselijke creativiteit en verbeeldingskracht ook weer niet zo ver reikt en de mens, de consument, de gebruiker ook zijn eigen limieten en beperkingen in smaak en behoeften kent. Tegen die meer algemene achtergrond kan het dan ook haast geen verrassing zijn dat de baard weer in full swing is te zien in het dagelijkse beeld. Hoewel toch enigszins verrassend, want opeens was hij er weer, na zo’n ruim twintig jaar uit de gratie te zijn geweest. Ik was hem ook bijtijds kwijt, na tot 1987 nog baarddrager te zijn geweest. Toen kon het niet meer en was je op zijn minst ‘verdacht’, dat wil zeggen niet echt bij de tijd. Bovendien werd er in mijn toenmalige werkkring ook wat moeizaam naar die baarddracht gekeken, los van het feit dat het ook als volslagen uit de tijd werd beschouwd. Gevolg was eigenlijk dat in de periode nadien de verstokte baarddrager alleen maar grijzer werd en meer begon op te vallen als een rest, als een fossiel van de zeventiger jaren.
Welk beeld zich in de loop der tijd alleen maar versterkte en zelfs verkeerde in het oordeel dat je je met zoiets wits, grijs of vaals op je gezicht niet echt kon vertonen. Maar niets blijkt veranderlijker dan de mens, die zich tegelijk ook zo beïnvloedbaar toont. Want net zo snel als die gezichtsbegroeiing eind tachtiger jaren haast een levensgroot taboe was geworden, zo vlug en eigenlijk even plotseling werd het opnieuw een middel waarmee de man zich tot een stijlicoon kon verheffen dan wel zich de illusie ervan aanmat. En verrassend genoeg waren het direct niet weinigen die zich die nieuwe baarddracht in wat voor een vorm ook toeeigenden. De baard veroverde in een slag de complete mannenwereld. Zodat het langzamerhand op zijn plaats is om de vraag te stellen wat er aan de hand is dat mannen zo opeens en ook gemakkelijk zich door zo’n hype laten opnemen. Welke invloed hebben zij ondergaan? Had hun zelfbeeld zo collectief een correctie nodig? En welke illusie voerde hen op deze weg? Vragen, uitsluitend vragen die geen oordeel zijn, hoogstens een deel van een constatering, vragen waar ik het antwoord ook niet meer op weet omdat mijn redengeving na vijfendertig jaar goeddeels is vervlogen. Waardoor ik dus in feite naar een bijna niet bekende weg vraag.
Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Baarden en beelden

  1. sjoerd zegt:

    Ik loop al vanaf mijn 17e met een baard rond en in een spijkerbroek. Ik hoef niet zo nodig met alle trends mee.

  2. Mack zegt:

    En vond je niet dat je een ontzettende blotebillenbek had nadat je baard eraf ging?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s