Successen van onze vrouwensport

Het kan haast geen toeval meer zijn. Het kan niet waar zijn dat het het lot alleen is dat de Nederlandse sportvrouwen in finales van grote kampioenschappen ongunstig gezind is. In de achtereenvolgende nederlagen die door ons vertegenwoordigende teams geleden werden in de eindstrijden van respectievelijk het wereldkampioenschap handbal, en de Europese kampioenschappen volleybal en waterpolo kan niet anders dan een logica schuil gaan. Niet dat er sprake kan of mag zijn van een diepe teleurstelling of van een afgang. Integendeel. Want de drie teams hebben eigenlijk boven verwachting van het thuisfront gepresteerd. Wat onder andere op te maken viel uit de alsmaar toenemende belangstelling welke enthousiasme werd, naarmate de toernooien vorderden en de Nederlandse dames alleen maar sterker en beter gingen presteren in de richting van de apotheose, de finale die steeds werd gehaald. Waardoor titels binnen bereik kwamen, maar telkens niet werden behaald. Dat laatste stapje leek er steeds weer een te veel, hoewel dat zeker niet aan het kunnen, het talent van de vrouwenteams gelegen kan hebben. Dus moet er toch iets anders aan de hand zijn geweest dat meer in de sfeer van de geest en de mentaliteit moet worden gezocht.
Een soort van grootste gemene deler die de Nederlandse dames steeds parten zal hebben gespeeld op de momenten dat het er voor hen op aan kwam, in de finales, welke misschien toch net die brug te ver waren om naar de titels te kunnen doorstoten. Mogelijk was bij de meeste deelneemsters het beste er wel van af toen dat ultieme doel, dat zo’n eindstrijd op een groot toernooi wel altijd is, eenmaal bereikt was, te meer omdat het halen ervan aanvankelijk toch meer een kwestie van hoop dan van realiseren was. Tot het tijdens de aanloop erheen alsmaar beter ging lopen en er dus ook steeds meer adrenaline gegeven dat perspectief geproduceerd werd. Welke productie ook haar grens zo te zien had, toen de speelsters telkens op dat moment suprême lamgeslagen bleken en wel achter het net van succes moesten vissen. Met wel als de absolute toegevoegde waarde van datzelfde teleurstellende moment de opgedane ervaring van het finaleduel, welke zich gezien de aanwezige kwaliteit zal uitbetalen op de eerstvolgende grote toernooien, in Rio de Janeiro. Zodat het niet alleen kwestie is van geloven, maar vooral van dezelfde moed erin houden. Omdat optimisme ook in de sport sterker maakt en per slot van rekening loont. Wedden dat die Nederlandse vrouwenteams het daarom op de Olympische Spelen gaan maken

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Successen van onze vrouwensport

  1. sjoerd zegt:

    tweede van de wereld worden voor Nederlanders lijkt me een uitstekende prestatie,,, of daverend succes, zo je wilt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s