De Eifel en de Ardennen

Hoezo zou Zuid-Limburg een uithoek moeten zijn? Een oordeel dat die kant op gaat, hangt natuurlijk sterk af vanuit welk perspectief gekeken wordt en nog meer van de breedte van de blik op de wereld. Ter verduidelijking. Die ligging kan namelijk ook andersom ingeschat worden. Want het is natuurlijk niet niks als je in iets meer dan een half uur bijvoorbeeld al in de Eifel of in de Ardennen bent. Aken respektievelijk Luik hoeven alleen maar gepasseerd te worden om al bijna in Monschau dan wel op de Baraque de Fraiture, op zo’n zevenhonder meter hoogte, te zijn. Waardoor je als Limburger zelfs in de luxe-positie verkeert om beide gebieden op hun ware merites te kunnen beoordelen en hun aantrekkelijkheid tegen elkaar af te kunnen wegen. Voor de rest van Nederland zal het lood om oud ijzer zijn, want gelden het gewoon als toeristische gebieden terwijl ze absoluut sterk van elkaar verschillen. Je hoeft er zo af en toe maar eens een middagje doorheen te rijden om te zien hoe de Eifel en Ardennen, ondanks dat ze aan elkaar grenzen, zo uiteenlopend kunnen zijn. Waardoor het een voorrecht is om de neus voor de echt fijne plekjes te krijgen. En laten die zich toch opeenhopen in de Eifel. Althans naar mijn smaak, ben ik voor de zoveelste keer gewaar geworden tijdens een zondagse rondrit in de nabijheid van en rondom de Rursee. In welk gebied en nog meer in de plaatsen die daar liggen, de rust opvalt. Geen plaats die overlopen wordt door dagjesmensen, noch in de winter of enig ander jaargetij. De kalmte heerst er en, bijna typisch Duits, alles is er op orde.
Proper is waarschijnlijk het juiste woord voor het beeld dat die hele streek oproept. En de vriendelijkheid zelf, met mensen die alleen maar voorkomend zijn. Kleine stadjes die hoofdzakelijk met hun vakwerkhuizen in dalen en tegen de hellingen liggen. Met als meest sprekende voorbeeld daarvan Gemünd dat heerlijk en ordentelijk geplooid aan de boorden van het riviertje de Olff ligt. Maar even gemakkelijk kunnen in plaats daarvan Einruhr, Nideggen en Kornelimünster genoemd worden. Omdat alles qua charme en rust inwisselbaar is. Met daarlangs en doorheen als een van de hoofdtonen de wegen die zich kronkelend via haarspelden van het ene naar het andere oord begeven. Van konditorei naar konditorei, met de kaffee en kuchen en apfelstrudel en vooral welgedaanheid. Want als Duitsers iets hier goed kunnen is het niet alleen hun zaakjes op orde brengen, maar zich ook koest en kalm houden en alles over zich laten komen. Wat zich diametraal tegenovergesteld verhoudt tot de Belgische Ardennen, die vooral morsig zijn, tegelijk erg zwaar bebost, dus somber ogend, terwijl de grotere plaatsen zoals daar Spa, Houffalize, Stavelot, Bastogne en Malmédy zijn, meer rumoer en chaos kennen en met hun rommelig karakter en aanblik bepaald ook minder snel tot een bezoek uitnodigen. Zo ongeveer viel weer dat beeld op de plaats, waar niet – Limburgers mogelijk hun voordeel mee kunnen doen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De Eifel en de Ardennen

  1. sjoerd zegt:

    En om daar dan me de MG te mogen toeren is geweldig…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s