Journalist en profeet

Mijn hele leven lang volg ik het nieuws met meer dan gemiddelde belangstelling. Dat begon al toen ik een jaar of negen, tien was en ik Het Parool open gespreid op de vloer las en aandachtig keek naar de kaartjes waarop de ontwikkelingen in de Koreaanse oorlog waren afgebeeld. En nadien is het niet veel anders geworden, zij het dat ik op den duur de kunst begon te beheersen om de krant in het voormalige grote formaat geheel opengevouwen en in mijn stoel compleet te spellen. Voor minder heb ik het eigenlijk nooit gedaan, zeg maar tot voor een aantal jaar terug, toen er verzadiging bij mij begon op te treden, zonder dat ik wist of dat uit mijzelf voortkwam of veroorzaakt werd door de andere toon die in de media steeds meer werd aangeslagen. Typisch een kwestie van de kip of het ei, die zich dan ook niet oplossen liet. Sterker nog alleen maar scherpere kanten nadien kreeg, met een steeds grotere verwijdering tussen het aangeboden nieuws en mij tot gevolg. Wat nu tot uitdrukking komt in het feit dat ik bij mij alsmaar meer afkeer onderken ten opzichte van wat radio, tv, internet en de kranten mij aanbieden aan nieuwsfeiten, die nauwelijks nog feiten, laat staan nieuws te noemen zijn, maar zich kenmerken doordat het herhalingen van herhalingen zijn, en vermeerderd blijken door duidingen en analyses waar ook maar geen eind aan komt. En het laat zich vanzelfsprekend raden dat dit effecten heeft op de publieke opinie, de heersende meningen en opvattingen.
Want vertel iets maar vaak genoeg en het waarheidsgehalte plus het geloof dat eraan gehecht wordt, zal alleen maar toenemen. Die processen spelen zich momenteel voor mijn verwonderde ogen af en bepalen ook meer en meer de stemming in Europa. Waarbij het ook nog eens in diezelfde media van kwaad tot erger gaat als met name journalisten alleen nog maar over elkaar heen kunnen buitelen, met de actualiteit en de analyse ervan als aangename speelbal. Met vandaag dan als voorlopig dieptepunt het optreden van die verslaggever die van onrust, opstand en oorlog zijn vak heeft gemaakt en dus altijd vooraanstaat om met zijn duiding naderend onheil te voorspellen. Arnold Karskens is zijn naam, die profeet die van zijn beeld van onraad dus brood eet en ons op deze achtste januari tracteert met een analyse die hem tot de conclusie voert dat in mei van dit jaar onder aanvoering van de populisten een Europese opstand zal uitbreken, met bloedige confrontaties tussen autochtonen en allochtonen, tussen christenen plus joden en islamieten tot gevolg. Waarvan akte door mij, terwijl ik er tegelijk mijlenver afstand van neem, van dit gekoketteer met kennis en inzicht dat nergens toe leidt, behalve dan nog meer onrust zaait en de maatschappelijke stemming zeker niet verhoogt. Maar dat zal Karskens een rotzorg zijn. Hij heeft immers weer zijn nummertje gemaakt, waar wij totaal niks mee opschieten en ik het helemaal mee heb gehad.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s