Lichtpuntjes in december

De donkere dagen voor Kerstmis bieden bij uitstek de lichtpuntjes tussen alle zwaarmoedigheid die door het jaar heen haast dagelijkse kost is. Uiteraard omdat licht nu eenmaal in de duisternis eerder opvalt. Maar vermoedelijk ook omdat onze geesten tussen alle beschouwingen en bedrijven door er ontvankelijker voor zijn. Iets met de tijd van het jaar moet het te maken hebben, althans zo wordt het wel door mij ervaren. Met de burger in mij die weer frisse moed krijgt als hij even stil staat in de hal van het Atrium Medisch Centrum in Heerlen bij de daar geplaatste wensboom waarop mensen zichzelf een naam geven als zij hun stille wens op schrift tot uitdrukking mogen brengen om deze vervolgens in die boom te hangen. Met een oogverblindend en diep ontroerend resultaat dat iedere vorm van poëzie verre te boven gaat, want recht uit het hart afkomstig is, oprecht gemeend, zonder mooischrijverij en vals sentiment.

Geen tekst, geen gedachte in die boom die op zo’n decemberdag niet dichtbij weet te komen. Waardoor bij lezing ervan alles om je heen verloren gaat, terwijl je zelf in dat stille moment ook in het niet zinkt, geraakt als je wordt door de uiting van zo’n stil verlangen dat zo maar de weerspiegeling kan zijn van die diepste grond in jezelf. En misschien is het wel die aanraking tussen die twee werelden, die van jezelf en die ander, die je zo beweegt, zo ontroert, die dat contact tot stand brengt, dat we vaker zo nodig hebben en waarnaar we zo verlangen. Mag ik dat dan dat lichtpuntje noemen dat zo kenmerkend is voor deze tijd van het jaar, in de wetenschap trouwens dat er best nog heel wat meer van zijn, die ik pas nog en ook in december in een andere vorm ben tegengekomen?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Lichtpuntjes in december

  1. sjoerd zegt:

    Het Atrium bestaat toch niet meer, of ben ik nou gek. Dat heet toch nu Zuyderland… En zwaarmoedigheid mag je voor mij afschaffen, dat leidt nergens toe…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s