Op de muur van het museum

Op een muur bij de entree van het Dordts museum staat een gedicht van een bekende plaatselijke dichter, Jan Eykelboom (1926 – 2008). Het is weemoedig, mooi en precies passend bij de plek, de tuin met een paar eeuwenoude platanen:

Als ik gestorven ben

zal in de tuin van dit museum

boven het warrige bladerengedruis

een merel net zo helder zingen

op net zo’n late voorjaarsdag.

En ik, ik zal er niet meer zijn

om door dit zingen te vergeten

dat ik moet sterven mettertijd.

Maar aan de andere kant zal ik

– je weet maar nooit –

veel langer leven dan die vogel.

En als ik toch onder de zoden lig

dan zal mijn zoon nog eens

een merel net zo horen klinken

op net zo’n late voorjaarsdag.

En hij zal weten wie ik was

en ach, een vogel weet van niets.

Maar aan de andere kant alweer:

als merels aan hun vaders konden denken,

wellicht dat ze dan krasten als een raaf.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s