Kerststad Valkenburg

Hoe succesvol Valkenburg zich in de loop van de afgelopen jaren heeft geafficheerd als de Kerststad van Nederland, heb ik gisteren met eigen ogen mogen aanschouwen, omdat ik er moest zijn en er niet omheen kon. Dat krijg je er nu eenmaal van als het in je achtertuin ligt en je toch steeds weer je ogen niet kunt geloven bij het zien van al die duizenden die hun weg zoeken naar de attractie die Valkenburg dus heet te zijn en zichzelf ook als zodanig beschouwt. Met als resultaat een zaterdag in de december, waarop je in de nauwe straatjes van het Geulstadje echt over de hoofden kunt lopen en de terrassen als het ware tot de nok toe onder de gloeilampen zijn gevuld. Alsof het hoogzomer is. Maar de tijden zijn veranderd waardoor die bezoekerspiek zich onder druk van alle publiciteit verplaatst heeft naar de maand december als in de grotten Kerstmarkten worden gehouden en daaromheen ook nog optochten worden georganiseerd. Zo luidt ongeveer het protocol voor de periode voor Kerst om het geld in de richting van de middenstand te doen rollen. Waarvoor niets te gek blijkt en in elk geval nergens of in de verste verte een verwijzing wordt gedaan op wat goede smaak wordt genoemd. Effect telt. Als het maar in het oog springt, mensen prikkelt, hen impulsen toedient, nieuwsgierig maakt, uitsluitend en alleen met het oogmerk om hen sneller naar hun beurs te doen grijpen.

Dat is de kern waar dat hele decemberspektakel om draait. En ook nog eens met het grootste succes getuige de toeloop welke er per jaar alleen maar meer wordt gegenereerd. Wel tot mijn grote verwondering. Want wat mensen nou zoeken in al die heisa in de Grotestraat of de Gemeente – en Fluwelengrot, blijft mij compleet ontgaan zonder dat ik er verder ook een oordeel over heb. Men moet vooral doen wat men niet laten kan. Wat bij mij de vraag onverlet laat wat er nou de lol van is om voetje voor voetje en schouder aan schouder langs al die kraampjes en door die straatjes voort te schuifelen zonder verder ook maar iets van Valkenburg zelf te kunnen zien. Daar ga je toch niet uren aaneen voor in een auto, een bus of de trein zitten. Mij dunkt dat je je dichter bij huis en met minder moeite en meer zicht even goed kunt amuseren, als je tenminste voor dit soort vermaak kiest. Maar zoals gezegd, haak ik toch kennelijk af, mis ik het begrip en de empathie om de gevoelswereld, de beleving of de zucht daarnaar bij al die duizenden te kunnen benaderen. Dat zij dan maar ook zo, dacht ik bij mijzelf toen ik Valkenburg weer verliet. Ieder het zijne en ik het mijne, luidde mijn conclusie alsook mijn besluit om mij de eerste weken daar niet meer te laten zien.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Kerststad Valkenburg

  1. sjoerd zegt:

    Met busladingen komen ze aan, ik vind het echt niet normaal. Zelf kom ik er eigenlijk nooit, na alle verkeersmaatregelen rij ik er zelfs niet meer doorheen, maar er omheen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s