Corelli in Limbricht

Opgepast. De ware cultuur begint hier echt toe te slaan. Na Mack met zijn uiteenzetting over Vivaldi’s Vier Jaargetijden en de uitvoering ervan door het Gelders Orkest kon ik niet achterblijven Wat zoveel moest betekenen dat ik gisterenavond toehoorder en luisteraar was van het Italiaanse Ensemble Aurora dat in het Salviuskerkje in Limbricht pas ontdekte sonates speelde van Corelli, die nota bene een tijdgenoot was van Vivaldi. Hoe kan het allemaal zo samenlopen? Niks toeval dus. Hoogstens die onzichtbare, krachtige hand die ons mensen stuurt en waarvan dichter Serge van Duijnhoven dus ook al repte, zal ik maar zeggen. Het nam echter niet weg dat ik welbewust aanwezig was in dat kerkje dat zonder de direkte aanleiding van een concert, ook al een bezoek meer dan waard is, gevat als het is in een rustieke omgeving, met het kasteel op haar achtergrond en daarvoor het pleintje met het aloude café Salden, precies zoals dat hoort en ook bedoeld moet zijn. Met als de haast logische dissonant die goederenspoorlijn die dat totaalbeeld volledig doorkruist.

Een kapitale, historische vergissing die onze voorouders maar vergeven moet worden omdat ze ter plekke toch nog zoveel fraais hebben nagelaten. In elk geval een decor waarin de driehonderd jaar oude muziek van Archangelo Corelli naadloos bleek te passen. Want de vederlichte klanken van de sonates zoals de drie musici van het Ensemble Aurora deze vertolkten, konden niet beter tot hun recht komen in de akoestiek van het Salviuskerkje, waardoor ik mijn oren eigenlijk permanent gestreeld voelde. Weldadig luisteren heet dat en je gehoor met graagte lenen. Althans zo heb ik de genieting van de muziek van Corelli ervaren. Met de enkele kanttekening dat naar mijn smaak toch te weinig mensen de gang naar Limbricht wisten te vinden ondanks de gratis publiciteit die aan dit optreden werd gegeven vorige week zondag op Radio 4. En de afsluitende opmerking dat het hele concert wat mij betreft zeker wat langer had mogen duren dan haar anderhalf uur die ze nu in beslag nam, met inbegrip van de pauze van een kwartier. Waarmee tegelijkertijd aangegeven wil zijn hoe mooi en sfeerrijk het gebodene was en dat Corelli en Sint Salvius wel voor elkaar bestemd leken te zijn.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Corelli in Limbricht

  1. sjoerd zegt:

    Vreemd, ik kom nooit verder dan Salden, de stamkroeg van onze afdeling…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s