De stand van het land

Aan het eind van dit vermoeiende en somber stemmende jaar 2015 mag de stand van ons land best opgemaakt worden. Een land waarin het leven alleen maar hip, hot en happening lijkt te mogen zijn. Met ‘work hard and play hard’ als het nieuwe motto om de dag te plukken. Wat zoveel betekent dat bij de vrijmibo al het verzamelen begint van de verhalen voor de maandagochtend als de standaardvraag bij de koffie-automaat luidt of men nog iets leuks in het weekend heeft gedaan. Wat uiteraard een spurt langs hotspots moet hebben ingehouden. Want ook tijdens die vrije dagen wordt er niet afgelaten en blijft het druk, drukker, drukst. Met het groeiend aantal feesten en festivals, met een gemiddelde van twee per dag in Nederland. Zoals er ook elke dag ergens een restaurant opent, waar het natuurlijk echt te doen is en waar je zeker moet zijn geweest. Nederland verpretparkt, Holland feest. Het aantal prikkels van buiten af op onze geest en staat neemt hand over hand toe. Alle vermaak wordt niet alleen meer en meer, maar ook alsmaar grootser en meeslepender. Zelfs het uit eten gaan is een experience geworden waarin de totaalbeleving voorop behoort te staan. Rooftopbars met zwembad op het dak zijn al usance aan het worden. En net zo wordt er niet meer gewinkeld om de benodigde spullen te krijgen. Nee, we gaan shoppen en willen de totaalervaring in conceptstores met latte macchiata en baristas die er daar een meesterwerk van maken.

Kortom, de lat voor ons vermaak komt steeds hoger te liggen. Gewoon is allang niet meer goed genoeg. Met als vertrekpunt en reden voor al dit opeenvolgend vertier de verzengende angst om dingen te missen of de verkeerde keuzes te hebben gemaakt. Om dat te voorkomen kun je het beste overal zijn geweest, met natuurlijk de sociale media als de ideale gids als ze aangeven waar de leukste feestjes zijn. Je bent een feestbeest, een party-animal omdat je het voor minder niet meer kunt doen, met de koffie-automaat van maandag alsmaar in je achterhoofd. Ook in je vrije tijd moet je geducht scoren en erbij horen. Zo wil de prestatiemaatschappij dat. Met vanzelfsprekend in december, feestmaand bij uitstek, de climax van die neurotische levensstijl, als de al zo vroeg in het jaar gestelde vraag wat er met oud en nieuw wordt gedaan, wel dat passende antwoord behoort te krijgen en dus geen saaie avond thuis verdraagt, maar het ultieme feest ergens op een überhippe plek. Omdat de beker van pret en plezier tot de laatste druppel leeg zal moeten worden gedronken om een magisch nieuw jaar in te stappen. Waarin vrolijk verder wordt gegaan op de weg in de leegte, die natuurlijk wel feestend, zuipend, snuivend, vrijend, dansend zal worden afgelegd, zonder verder contact met de werkelijkheid, die misschien wel de aanleiding vormt tot deze vlucht, waarvan dus niet te zeggen is of ze wel naar voren voert. (Vrij naar Dagblad de Limburger van 9 december)

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De stand van het land

  1. sjoerd zegt:

    Ik ben net aan het minderen…

  2. Pingback: Bitter « Mack

  3. Margo zegt:

    Ik prijs mij gelukkig dat ik aan de zijlijn mag staan en mee erover kan verwonderen, mijn schouders kan ophalen en mijn eigen gang kan gaan.

  4. Marloes zegt:

    Margo en ik zitten op een lijn in deze…ik laat het aan me voorbij gaan. Familie en thuis, twee woorden die onlosmakelijk met nieuwjaar en kerst verbonden zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s