Dag Sinterklaasje

Hoewel er voor mij nauwelijks redenen te bedenken zijn om iets aan Sinterklaas te doen, om bijvoorbeeld pakjesavond te houden, vormt zo’n vijfde december op zich toch wel een goede aanleiding om eens stil te staan bij het aantal surprises en aangename verrassingen die de dag van gisteren niettemin voor mij wel in petto had. Waardoor dat kinderfeest, dat de verjaardag van de goedheiligman per saldo is, zo maar van die doodgewone zaterdag kon uitgroeien tot de heuglijke dag die iedere dag welbeschouwd kan zijn. Want ga maar eens na wat ik achteraf bezien op die dag in mijn schoentje bleek te hebben gekregen aan lekkers en wat al niet meer aan genietingen, zonder dat ik er naar gevraagd had, maar eenvoudigweg omdat ze bij mij langs kwamen. Want dat waren bijvoorbeeld wel die kraanvogels die in hun bekende formatie overvlogen in de richting van het zuiden om zo aan ons de komst van de winter aan te kondigen. Mag ik tegelijk refereren aan een meer dan verrassende witlofsoep, met op de achtergrond het stemgeluid van Adele op haar nieuwe CD ’25’? Trouwens kan een dag al stuk als ze begint met de aanblik van een konijn in je wintertuin en vrij snel daarna wordt gevolgd door een kop koffie op een terras in een net ontwaakt Valkenburg, dat in die staat veel te bieden blijkt te hebben.

Eigenlijk de ouverture die bij elke dag zou passen en die dus daar ook mee zou moeten beginnen. Maar goed, het is niet altijd vijf december. Vandaar waarschijnlijk en daarom ook die fantastische kersenrijstenvlaai van Peter Lemmens die ergens in de loop van dezelfde dag wel opgediend moest worden, net zoals de delicate zalm – en kerriesalades. Want als het dan toch een beetje feest is, doe het dan goed, mag het gerechtvaardigd motto bij zulke gelegenheden gerust luiden. Waar het goede gesprek over chocoladebier natuurlijk naadloos bij past, met in mijn ooghoek nog juist tegelijk zichtbaar dat valkje dat in de lucht boven zijn prooi hing te bidden. Kan het mooier en zo frappant op eenzelfde moment samenvallen? Dan is dat toch een geschenk bij uitstek te noemen? Met als bijna logische bekroning van een uitgelezen dag afleveringen van ‘Downton Abbey’ en ‘Ik vertrek’, waarna de oplossing van de zaterdagsudoku in de NRC het laatste kadootje was dat mij op deze vijfde december ten deel viel en ik vervolgens stilletjes en welgedaan toch ‘Dag Sinterklaasje’ zong en mompelde. Omdat die vijfde december, zijn dag, ook voor mij zo’n fijne dag was geweest, zonder dat het kind nog in mij wakker hoefde te worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s