Zuckerberg en de klimaattop

Het kan niemand ontgaan zijn dat er een heel blik van geleerden werd opengetrokken om het gebaar van Mark Zuckerberg om 99% van zijn fortuin aan goede doelen te schenken te verklaren. De ene hoogleraar in de filantropie na de andere kenner van het charitatieve circuit putte zich uit in commentaren op de geste van de man die zijn fortuin dankzij Facebook verwierf. Waar kennelijk pagina’s tekst voor nodig waren, waar het voor mij toch tamelijk simpel leek. Maar ja, waarom zou er niet moeilijk gedaan worden over iets dat buiten ieders bereik en zelfs fantasie ligt? Want wat blijft het toch heerlijk zwetsen over daden en zaken die iedere verbeelding te boven gaan. Met toch het onthutsende resultaat dat de zuurgraad van al die commentaren en verklaringen buitensporig was. Ondanks alle gepretendeerde wetenschappelijke objectiviteit kon de duiding wel mede ingegeven zijn door afgunst, broodnijd en kinnesinne. Zo werd er aan alle kanten afgedongen op de goede bedoelingen van Zuckerberg. Met als steeds terugkerende suggestie dat iemand met een dergelijk vermogen haast gespeend moest zijn van integriteit en zijn handelen slechts kon laten leiden door berekening en strategie. Want hoe kon hij anders aan zijn miljarden zijn gekomen? Teleurstellend, om niet te zeggen misselijkmakend, al die beschouwingen, waarin op geen enkel punt de erkenning te lezen viel dat een gift van een dergelijke omvang bottom line bepaald het verschil kon maken, in alle projecten die als zodanig in de sfeer van de begunstiging van Zuckerberg lagen.

Waardoor hij dan ook wat mij betreft veel en veel meer credits verdient dan al die regeringsleiders, bestuurders en wat dies meer zij, die nu al vijf dagen lang in Parijs bezig zijn om een klimaatconferentie te houden en daarbij zonder uitzondering erin uitblinken om het oneens met wie of wat dan ook te zijn. Waardoor de uitkomst van die idioot peperdure exercitie opnieuw nul komma nul zal zijn en de mensheid misschien met nog wel meer vaart dan na Kyoto en Kopenhagen haar ondergang tegemoet blijft gaan. Omdat we zoveel, zeg maar alles nodig hebben en niks prijs kunnen en willen geven voor onze zelfverwerkelijking, voor ons eigen vermeende geluk. Nee, dan die Zuckerberg, die niet te beroerd is om het met 1% van zijn vermogen verder te doen waar hij dan nog uitbundig van zal kunnen leven. Maar om tegen die achtergrond en wetenschap zijn gift als hypocriet af te doen, zegt meer over de kwaliteit en de inhoud van de brengers van die opinie dan de opvatting dat het gebaar van Zuckerberg daarmee niet deugt. Zoals het ook zuiverder zou zijn om de klimaattop eens net zo tegen het licht te houden, met al haar uitbundigheid en effecten die echt nul komma nul zullen zijn, dus geen enkele bijdrage leveren aan een betere wereld. Wat voor Zuckerberg dus zeker niet geldt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Zuckerberg en de klimaattop

  1. Mack zegt:

    Ik had Zuckerberg net geblokkeerd een dag eerder op FB. Ik dacht, die eikel hoef ik niet te zien. En nu snoert hij mij de mond. Net als Schumacher deed door 10 miljoen te schenken aan de tsunami slachtoffers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s