Romeinse restjes

Er moeten nog een paar restjes weggewerkt worden voordat het boek “Rome” voor dit moment gesloten wordt. Want dat het op enig moment, en zeker niet op al te lange termijn, weer tevoorschijn wordt gehaald, staat vast. Zoveel moet toch wel duidelijk zijn. Het neemt niet weg dat een enkele kanttekening nog best geplaatst mag worden. En dan vooral bij een van die grote toeristische attracties die Rome rijk is: het Colosseum. Een geweldig bouwwerk dat van de buitenkant bezien eigenlijk veel meer belooft dan dat het achter die façade in feite bevat en welke zich in de verste verte niet verhoudt tot de toegangsprijs van 14 euro die moet worden betaald om het inwendige van die oude arena te zien. Want dat blijkt per saldo een forse tegenvaller, want hoogstens wat schrale resten en contouren te bevatten waardoor het voor de toeschouwer toch echt werken met de verbeelding wordt om een voorstelling te krijgen van hoe dat stadion er zo’n tweeduizend jaar geleden uit moet hebben gezien. Een domper dus, zeker in vergelijking met al die andere arena’s en amphitheaters die elders te bewonderen zijn en vaker in een veel betere en ongerepter staat blijken te verkeren. Pula, Epidaurus, Orange en Nîmes zijn er sprekende voorbeelden van. Dus in feite, althans wat mij betreft, weggegooid geld die veertien euro.

Ook omdat in de direkte nabijheid van dat Colosseum zoveel resten uit de Romeinse tijd te bewonderen zijn zonder dat daar een euro voor betaald hoeft te worden. Denk aan het Circus Maximus met de bijbehorende ruïnes en aan het Forum Romanum, welke zeker spectaculairder genoemd mogen worden. Maar naast die tegenvaller kent Rome ook een opvallende meevaller, die bestaat in het absoluut goedkope taxivervoer, althans als dat door de officieel erkende witte taxi’s wordt verricht. Want dan word je, zeker als je met meerderen bent, in no time en voor weinig geld over grote afstanden verplaatst. Met ook nog eens een bijna formule 1 – ervaring, heb ik zelf diverse malen gemerkt als ik naast zo’n Romeinse coureur gezeten mee mocht maken hoe klein ruimtes zijn en hoe smal de marges als je je maar met genoeg snelheid, durf en accuratesse in het verkeer in Rome begeeft. Interessant en spannend om er bij te zijn, maar niet om aan mee te doen. Mij niet gezien. Maar verder voor wie zoiets als stalen zenuwen heeft, een belevenis die meegemaakt moet zijn, terwijl ze ook nog niet eens zo gek veel kost. Met de garantie van ongeschonden overleven. Want rijden kunnen ze, als geen ander, terwijl ze ook nog vriendelijk zijn. Kom daar eens elders om. Vandaar dat je toch echt in Rome moet zijn, omdat die stad het heeft en zelfs meer dan dat!

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Romeinse restjes

  1. sjoerd zegt:

    Dan had je vroeger eens in Praag in een taxi moeten gaan zitten. Dat was pas een ervaring, vooral in de avond als er geen snelheidslimieten meer waren…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s