Gedachten bij een heropening

In het naburige Hulsberg, op zo’n drie kilometer afstand, is een nieuwe Albert Heijn – supermarkt geopend. Of liever gezegd, het oude filiaal is in een volledig opgepimpte staat heropend, met een vloeroppervlak dat zeker twee keer zo groot is als voorheen. Ik heb er zojuist voor het eerst mijn weekboodschappen gedaan en ik ben nog altijd bezig om mijn eerste indrukken en ervaringen te ordenen. Het is in elk geval zo dat verschillende beelden, gevoelens en meningen momenteel bij mij om voorrang strijden. Met op de eerste plaats de verpletterende overvloed aan waren en artikelen die je blijft tegemoet grijnzen als je in die winkel bent. Waarbij het maar de vraag is of ik mij erdoor geholpen voel, Van mij had die oude supermarkt niet groter gehoeven, omdat ik er toch altijd aan mijn trekken kwam en keus genoeg had. Een keuze uit drie is niet per se minder of beperkter dan een keuze uit zes, waar Albert Heijn uiteindelijk wel op mikt. Ik word er in ieder geval alleen maar kriebeliger van en voel mij er allerminst door bediend. Er kleeft nog een ander aspect aan die zo nadrukkelijk geëtaleerde overvloed. Want als zo niet de welvaart opzichtig ten toon wordt gesteld, dan weet ik het ook niet meer. Natuurlijk steek je zo die mensen de ogen uit, die het elders op de wereld met stukken minder moeten doen. Logisch toch dat je dan je heil hier komt zoeken, als het je op een paar andere fronten evenzo tegen zit. Dan gaan de wetten van de communicerende vaten werken en wordt het heil vanzelf hier, waar wat te halen is, gezocht.

Zouden wij Europeanen die zo door onze welvaart hebben leren calculeren, het anders doen? En dan is er die onvermijdelijke gedachte aan onze kruidenier Joustra in Culemborg onder de Binnenpoort waar wij zestig jaar terug wekelijks de boodschappen gingen doen. Met de intimiteit van de vier vierkante meter voor de klant voor de toonbank en de artikelen die werden aangereikt. Niks zelfbediening. Alles werd afgewogen, ingepakt, meestal in bruine papieren puntzakken. Aan bonuskaarten, zegels en airmiles werd niet gedaan. Boter bij de vis door middel van contante betaling en graag met gepast geld. Zo werd er toen gewinkeld. Maar Joustra is allang niet meer, want heeft het moeten afleggen tegen de nieuwe tijd en de supermarkten. En eigenlijk net zo, met deze Albert Heijn die excelleert in overvloed, zal zoveel jaar later mij opnieuw een vaste waarde in mijn leven ontnomen worden. Dat vrees ik tenminste met grote vreze. Want de supermarkt in Schimmert, die zoveel jaar onder de C1000-vlag succesvol kon zijn, lijkt in de fusiegolf in de wereld van de supermarkten de boot ernstig te hebben gemist. Ze ligt er momenteel wat aangeslagen en vleugellam bij en zal niet anders dan het loodje leggen tegen een concurrent die drie kilometer verderop zoveel glamour en zelfvertrouwen toont. Met als gevolg een volgende stap in de afbraak van de sociale samenhang in een dorp als Schimmert, dat daar juist haar kwaliteit als woonkern aan ontleent.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s