Bond en merchandising

Het moet niet gekker worden, is een vaker gehoorde verzuchting. Maar ondertussen wordt het wel alsmaar gekker, kan ik ook met mijn eigen ogen zien. Met de media voorop en de serieuze, waaronder NRC en Volkskrant, allesbehalve uitgezonderd. Want die blijken ook niet meer van gekkigheid te weten wat ze moeten doen om lezers en abonnees te trekken. Met uiteraard dat akkoordje met zichzelf waardoor maar wat gemakkelijk afgedongen kan worden op de kwaliteitseisen die in die kringen toch altijd golden. Althans dat dacht ik in mijn onschuld nog tot voor kort. Zodat mijn verbazing de afgelopen weken niet gering was toen ik zag welke energie beide kranten hadden gestoken om aandacht te besteden aan de nieuwe James Bond – film, Spectre. Alsof er een mijlpaal in de eigentijdse filmkunst was bereikt, alsof Bergman, Pasolini en Fellini tegelijk uit hun graf waren opgestaan om een gezamenlijk meesterwerk te presenteren. De wekelijkse filmbijlagen met hun zeven, acht pagina’s leken waarachtig te klein om alle aspecten van ‘Spectre’ te belichten en vooral in hun finesses door te kauwen. Waarvan het aantal te groot was om dat hier de revue te laten passeren.

Totaalbeeld dat resteerde was in elk geval, als het aan mij ligt, veel van hetzelfde dat in feite nergens over ging en hoogstens door het surplus aan aandacht dat er aan werd besteed, de suggestie kon wekken dat met deze Bondfilm de cinema een nieuw gezicht had gekregen. Wat uiteraard niet het geval was omdat de verhaaltjes en de verfilming dun waren en dat ook zijn gebleven, zodat er met spektakel en stunts veel van die schrielheid gecompenseerd moet worden om de bioscoopbezoeker zo’n twee uur in zijn stoel te houden. Dus heel gewoon niets nieuws onder de zon met deze zoveelste Bond-editie, die wel bewijst dat de formule van vijftig jaar terug nog altijd werkt, in precies dezelfde vorm. Zodat alle aandacht, ook in die zogenaamd betere kranten, op zijn minst misplaatst te noemen was, want niets toevoegde of veranderde aan het beeld dat er al rond die Bond-cyclus hing. Hoogstens kon het de vraag oproepen wat die totale geschreven pers bezielde. Of zou het zo kunnen zijn dat ik als trouwe lezer getuige ben geweest van een geslaagde poging tot merchandising, met de NRC en de Volkskrant voorop, waarvan de pagina’s en de meningen blijkbaar ook wel te koop konden zijn?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Bond en merchandising

  1. Mack zegt:

    Meestal heeft die Rob wel gelijk, als je het een jaar achteraf leest. Nu denk ik nog: het is de nieuwe Bond man!

  2. sjoerd zegt:

    Ik heb de vorige Bond première in Nederland meegemaakt. En dat was ronduit super. De ontvangst, de gebruikte attributen, de auto en dan de film, een hapje erbij een drankje erbij, geweldig om mee te maken… En dan moet je de film nog zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s