Gevallen held

Deloyaal, onbetrouwbaar, egoïstisch, macho, sexistisch, racistisch. Er zijn er genoeg geweest die voor stukken minder aan kwalificaties van hun voetstuk zijn getuimeld. Maar afgelopen week was een van mijn muzikale helden – want die heb ik ook – aan de beurt toen hij in zijn biografie werd voorzien van deze toevoegingen, die afkomstig waren van de samensteller van dat boekwerk, die gegeven de uitgebreidheid ervan en het grote aantal details zich als autoriteit mocht aanmerken. Waardoor de klap bij mij des te harder aankwam. Immers, de man in kwestie, gitarist Eric Clapton, was tot dan voor mij een man van onbesproken gedrag geweest, ook omdat ik mij er nauwelijks in had verdiept. Vanwege de schitterende muziek die hij door de jaren heen had gemaakt, was een en ander totaal niet relevant voor mij, dus absoluut niet aan de orde. Totdat ik dus ongevraagd uit mijn zoete droom werd geholpen. Waarvan ik mij achteraf afvraag of het allemaal wel zo nodig was, die verstoring van de illusie die ik koesterde ten aanzien van de mens Clapton. Omdat zijn muziek die ik tot dan altijd prachtig had gevonden ondanks dit nieuwe licht dat op hem werd geworpen, in feite even prachtig bleef.

Met dien verstande dat ik nadat ik dus dit verhaal had gelezen toch een ruis, een bromtoon meende te horen als ik naar zijn meesterwerken “Forever man” of “To my father’s eyes” luisterde. Het genieten ervan was niet meer zoals ik dat genieten ervan altijd had ervaren, omdat steeds die aan Clapton toegedichte eigenschappen onwillekeurig door mijn hoofd spookten. Met als gevolg dat zijn heldendom gewoon aan diggelen was en ik een illusie armer bleek. Waardoor zijn muziek nog wel prachtig genoemd mocht worden, maar dat aura van onaantastbaarheid, waar het altijd mee omgeven was, nu miste. Met mij op mijn al gevordere leeftijd toch een beetje onttakeld en ook teleurgesteld omdat het ons kennelijk niet gegund wordt om zulke dromen en helden te hebben. Alsof ieder zonder aanziens des persoons per slot van rekening gedoemd is op het maaiveld te sterven. Zelfs de grootheid van Clapton als gitarist ontkwam er niet aan, nu hij getekend is als mens onder alle mensen, met zijn kwade eigenschappen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Gevallen held

  1. sjoerd zegt:

    Ik hou de musicus en de mens gescheiden.

  2. Mack zegt:

    Je kunt die autoriteit wel aanklagen in Amerika, wegens het van zijn voetstuk schoppen van een held.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s