Het raadsel Bergkamp

Een weergaloze voetballer was het. Zowel bij Ajax als later bij Arsenal bleef hij de sterren van de hemel spelen, met de status van legende als resultaat. Een levende, die ook bij mij er in geslaagd is om de eeuwigheid te halen. Met die verbluffende goal die hij in 1998 tijdens het WK Voetbal maakte, in de kwartfinale in Marseille tegen Argentinië. Die enkele voetbeweging waarmee hij de voorzet die Frank de Boer over de diagonaal van het veld gaf, veranderde in een doeltreffend en gebogen schot op doel, blijft voor altijd in mijn geheugen gegrift, voorzien van de tijd, de plaats, het licht en het weer, die toen golden op de plek waar ik mij op dat moment bevond. Precies zo is zijn juichgebaar in mijn herinnering gestold. Klassiek, zoals vroeger bij doelpunten werd gejuichd en waar we tegenwoordig vergeefs naar moeten uitkijken. Omdat de gekte en de excentriciteit op de velden opgeld doen en te midden waarvan hij naarstig doende lijkt om zijn plek te vinden. Alsof hij er niet thuis hoort en zich er ook niet eigen voelt, zo oogt Dennis Bergkamp, als dennis-bergkamp-terugbellenhij op de bank naast Frank de Boer in zijn eigen wereld lijkt te zitten. Onberoerd en nog altijd van ijs. In ieder geval voortdurend onaangedaan, zonder dat er een lach of een spoor van vreugde af kan.

Waardoor na die vier, vijf jaar dat hij daar al zit, zonder ooit van tenue te veranderen, namelijk in zijn eeuwig grijs, de vraag zich begint op te dringen wat hij daar eigenlijk doet, wat Dennis Bergkamp bezielt om die plek te vullen zonder een teken van beweging of emotie te laten zien. Roerloos bevindt hij zich daar, geen woord komt er uit zijn mond. Hij kon er wel ingevroren zijn om als icoon te kunnen fungeren en om de trainer van Ajax nog meer status te geven. Want iets anders is er haast niet bij zijn verschijning daar op de bank te bedenken. In elk geval geen inbreng naar de trainer of de spelers, omdat hij zijn kiezen zolang hij daar al verschijnt en zit aanwezig te zijn, op elkaar houdt en ook niet van zins lijkt om daar iets aan te veranderen. Niet dat alles aan hem voorbijgaat, maar toch duidelijk anders bij hem komt dan bij ieder ander in de voetbalwedstrijd. Harnas, cocon, eigen wereld, zelfbescherming, onderkoeld, zwijgend zwijgen dat bijeengenomen het raadsel oproept dat meer en meer bij Dennis Bergkamp past, die aldus – en waarschijnlijk onbedoeld – zijn legende met hoofdletters begint te schrijven.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Het raadsel Bergkamp

  1. Mack zegt:

    Ik vind het vrij geniaal van die man. Heeft zijn sporen dik verdiend en hoeft niet zo nodig in de belangstelling. Ik denk ook dat hij dat afgesproken heeft met Ajax, dat hij zijn mond niet hoeft open te doen. En misschien heeft hij er wel de balen van. Misschien is dit wel zijn manier om gratis naar Ajax te kunnen? Zelfs ik heb de DVD met zijn 100 mooiste doelpunten.

  2. sjoerd zegt:

    Laat die man toch gewoon daar zitten. Die heeft zijn sporen al verdiend.

  3. Dhyan zegt:

    Och ik begrijp dat wel, ik ben ook niet lyrisch te krijgen van voetbal. Je zult daar beroepshalve maar moeten zitten, daar wordt je niet vrolijk van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s