Gebakken Amsterdamse lucht

De zaterdagse bijlage van NRC Handelsblad, Lux, vertolkt bij uitstek het moderne levensgevoel, met nog wat modieuze schepjes er bovenop. Het kon wel het huisorgaan van de Amsterdamse grachtengordel zijn, bol als het staat van het jargon en die ‘inside looking out’ – sfeer, waarin ons slechts ons geacht wordt te kennen. Ik hoor er in elk geval helemaal niet meer bij, zie het gebeuren en verwonder mij hevig, terwijl ik mij evenzeer amuseer om en met dit microwereldje dat zich zo aan de praat houdt en betekenis geeft. Het is een waar ‘spectacle coupé’ dat in nog geen zestien pagina’s voor de ogen van de lezer passeert. Met toch als rode draad de verveling als gevolg van overvloed en overdaad welke hoe dan ook, hoe gekker hoe beter, verdreven moet worden. Daarin blijken vijgen zo maar keuzestress te kunnen veroorzaken en ben je natuurlijk totaal onder de indruk van die journalist die na omzwervingen over de hele wereld ontdekt heeft dat hotels als het ware ‘self catering ministeden’ zijn geworden, getuige zijn ervaringen in bijvoorbeeld Dublin, Kopenhagen, Kaapstad en Beieren. Met uiteraard die handige aanwijzing dat horloges met verweerde wijzerplaten er momenteel helemaal toe doen, nu iedereen de tijd van zijn smartphone pleegt af te lezen. Verder moeten de wenkbrauwbars ook langs komen, die plaatsen waar uitsluitend wenkbrauwen worden verzorgd en gestileerd, met momenteel als meest spraakmakend model de volle, zogenaamde ‘gegroomde’ wenkbrauw. Wel zo belangrijk om te weten!

Dan is er nog die psycholoog die een paginagroot interview afgeeft via zijn telefoon terwijl hij aan het boarden is op het vliegveld van Valencia en druk, druk aanwijzingen geeft hoe men met ‘busyness’, dat hedendaags fenomeen, moet omgaan. Vervolgens vertelt een kunsticoon hoe zij met haar ‘husband-to-be’, wat dat verder ook moge zijn, zevenentwintig jaar geleden in Nederland is terechtgekomen en over haar zwak voor India, waar zij in een woestijn aardewerken potjes heeft begraven welke briefjes van bezoekers van het Vondelpark bevatten, met daarop het verhaal van een belevenis die zij voor altijd bewaard wilden zien. En natuurlijk is er een kers op deze modieuze taart, met een meer dan succesvolle yogameester, die onder andere een briefwisseling is gestart met zijn ziekte hiv, met volgens hem een bemoedigend resultaat. Verder noemt hij zijn hond zijn leraar en tegelijk degene waarmee hij closer is dan hij ooit met elk ander levend wezen was. Waarna, en niet door die yogameester alleen, voor mij echt ophoudt en ik op zoek moet naar inhoud en substantie na deze overvloed aan gebakken lucht. Waarvan je niet eens kunt vragen of het met een onsje minder kan omdat het soortelijk gewicht van die lading prietpraat nagenoeg nul komma nul bedraagt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s