De gefrustreerde Hongaren

Als er één volk is dat zich de afgelopen tijd nadrukkelijk in de kijker heeft gespeeld, en ook nog eens op de meest negatieve wijze, dan zijn het wel de Hongaren. Hoe selectief hun geheugen is en hoe slecht zij hun eigen geschiedenis kennen, blijkt wel uit de genadeloze wijze waarop zij met de stroom van vluchtelingen omgaan. Harteloosheid en “Eigen volk eerst” zijn de adagiums waardoor zij zich collectief laten leiden bij monde van hun regering die zij immers collectief, want met een uitgesproken en absolute meerderheid, in het zadel hebben geholpen. Dan ben je als individuele Hongaar namelijk ook verantwoordelijk voor barbaarse uitingen van onmenselijkheid zoals het dichttimmeren van een grens met behulp van prikkeldraad dat uit louter scheermessen bestaat. En dan ben je beslist gezien als jouw politie mensen in nood en op de vlucht neerknuppelt en in de boeien slaat. Met ook nog eens een geheugen als een zeef, waardoor gemakshalve vergeten wordt dat de Hongaar ooit, in 1956, ook ontheemd was, maar wel met open en warme armen elders ontvangen werd.

Maar zestig jaar blijkt toch te veel en te lang om de herinnering daaraan levend te houden en de Hongaar tot de andere gedachten te brengen die het belang van het eigen volk en haar nationale trots te boven gaan. Want eigenzinnig waren, zijn en blijven diezelfde Hongaren. Vraag het aan hun buren, de Slowaken, de Roemenen en de Kroaten die door de eeuwen heen, tot bijna de dag van vandaag aan toe, last hebben gehad van de stemmingen van dat volk van de poeszta, dat in de twintigste eeuw tijdens de wereldoorlogen alleen maar verkeerde keuzes heeft gemaakt, tot tweemaal toe op het fascistische paard heeft gewed en daarvoor onder andere hartgrondig werd gestraft bij de vrede van Trianon in 1920, toen het gedwongen werd grote gebieden af te staan, die zij tot hun nationale erfgoed rekenden. En die gekrenkte trots blijkt nog altijd leidend te zijn in de Hongaarse politiek en in de wijze waarop dat land zich blijft manifesteren. Waardoor om die wijsheid van de goede buur en de verre vriend in de omgeving van Bratislava, Boekarest en Zagreb hartgrondig zal worden gelachen. Want leer ze daar de Hongaren met hun frustraties kennen, zoals nu ook de vluchtelingen aan den lijve hebben ondervonden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De gefrustreerde Hongaren

  1. Dhyan zegt:

    Je bekijkt het tafereel met je door welvaart roze gekleurde perceptiebril.
    Zo vreedzaam als je wilt doen voorkomen leven de diverse volksaarten en religies niet binnen de besloten landsgrenzen.

    • robschimmert zegt:

      Te gemakkelijk en te snel gereageerd. Want dit verhaal wordt dik onderlijnd door Slowaakse familie uit Bratislava plus Roemeense kennissen, die aan den lijve de Hongaren hebben ervaren. En een beetje kennis van de Europese geschiedenis plus het volgen van de Hongaarse actualiteit brengen dit soort konklusies gemakkelijk dichterbij. Dat heeft niets met een roze bril te maken en nog minder met welvaartsdenken.

      • Dhyan zegt:

        Ik bleek indertijd door de, naar wat later bleek door de journalisten geënsceneerde, propagandabeelden, bij de Palestijnen toch te vaak op het verkeerde been te zijn gezet. Om die reden, en de reden dat de wereld sowieso te groot voor mij is om daadwerkelijk te kunnen behappen, kijk ik geen tv meer. Omdat ik de ver van mijn bed shows niet meer zie heb ik automatisch de neiging te willen maar niet te kunnen helpen meer. Ik reageer op de noden in bescheiden kring, dus alleen maar op situaties waar ik daadwerkelijk iets kan doen. Wat me opvalt is dat we allemaal een mening hebben en die van elkaar proberen te beïnvloeden en het situaties van ver gelegen oorden betreft, waar ze nou eenmaal inzitten en ook wel weer uit zullen komen, maar omdat we het hier zo goed lijken te hebben menen er plaatsvervangend voor te moeten lijden.

  2. Margo zegt:

    Ik ken de Hongaren eigenlijk nauwelijks hoewel ik er een paar keer met vakantie ben geweest. Dat komt ook door hun onmogelijke taal, die in mij iets van verzet oproept. Maar wat ze nu hebben gepresteerd zet ze inderdaad in de kijker, ben het helemaal met je eens.

  3. Hanneke zegt:

    Ik heb begrepen dat de Slowaken en Roemenen ook niet in de rij staan als er vluchtelingen moeten worden opgevangen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s