‘Grensland’

Tussen alle treurige voorspelbaarheid die de publieke omroep gedurende zeven dagen van de week op drie zenders schijnbaar alleen maar kan bieden, met dank aan de belastingbetaler, is er nog dat ene lichtpuntje van de zondagavond op Nederland 2, dat kennelijk gereserveerd is voor kwaliteit en verrassing tegelijk. Met meestal het keurmerk van de VPRO daarop, die zo de enige omroep is die met haar eigen gezicht nog de nek durft uit te steken. En telkens weer tot mijn genoegen. Zoals ik dat gisterenavond ook weer beleefde bij het begin van een nieuwe documentairereeks, die naadloos past in die langzamerhand ontstane traditie van de zondagavond, waarin ook programma’s als ‘Zomergasten’ en het vierluik van Thomas Erdbrink ‘Onze man in Teheran’ thuis hoorden. Met nu dus Jelle Brandt Corstius opnieuw aan de bal, als hij in een reeks van documentaires verslag doet van zijn verkenningstocht langs de grenzen van de voormalige Sovjet Unie. Omdat hij al eerder in twee soortgelijke series bewezen heeft Ruslandkenner te zijn en een eigen journalistieke stijl te hanteren, waren mijn verwachtingen hoog gespannen, waaraan na drie kwartier weer volledig was beantwoord.

Want zelden was er zo’n markant portret, of noem het reportage, te zien van die vergeten staat in Europa, welke Moldavië heet, met haar treurige appendix dat het opstandige Transnistrië is. Met inwoners die gevangen in armoede, melancholie en heimwee alleen maar hun lot bleken te ondergaan zonder verder te klagen, maar wel openhartig inzicht gaven in de staat van hun land, waarom zij stuk voor stuk niks te lachen hadden en dat ook aan Brandt Corstius maar al te duidelijk maakten. Wat absoluut zijn verdienste was doordat hij allereerst de taal sprak, maar tegelijk ook de goede vragen stelde, d.w.z. op het niveau van degene die geacht werd zijn of haar verhaal te vertellen. En stond dat al bol van droefenis, tegenslag en ontregelde gezinnen, met de verfilming van een omgeving in het midden van januari, met smeltende sneeuw en de daarbij horende duistere tinten, moest wel het juiste decor ontstaan om de desolatie van dat verdoemde Moldavië messcherp te laten zien en aldus een ijzersterke start te maken van die documentaire reeks ‘Grensland’ die niet eens meer een belofte inhoudt, maar zichzelf nu al een ‘must-see-status’ heeft gegeven.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op ‘Grensland’

  1. Mack zegt:

    Heb het ook gezien. De documentaire daarna vond ik zelfs nog beter, hoewel Grensland ook zeer de moeite waard was.

  2. math zegt:

    Knap dat hij het Russisch beheerst en hij is authentiek en treedt naturel voor de camera.
    Daar zouden we er meer van moeten hebben.

  3. Sjannes zegt:

    Ja, hij raakt de goede snaar. Heel goed!

  4. Dhyan zegt:

    Is het niet de gevoelige snaar raken Sjaan. Ik lees dat je in het onderwijs zit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s