Vluchtelingen: hoofdzaak

De kolossale toevloed van vluchtelingen in de richting van Europa toont op de allereerste plaats het peilloze leed van zovele honderdduizenden, die beslist niet voor hun lol huis en haard hebben achtergelaten, alleen om zichzelf in veiligheid te brengen. Het gros van hen, met name afkomstig uit Syrië, Irak, Eritrea en Afghanistan, blijkt degelijk tot hoog opgeleid te zijn en een goed bestaan in hun moederland te hebben opgebouwd. Onder druk van oorlogsgeweld en terreur hebben ze die zekerheden laten varen en een heenkomen in Europa gezocht. In grote nood, zo blijkt uit de reportages over de brandpunten van alle ellende, zoals Lampedusa, Kos, Lesbos, de Hongaars – Servische grens en Calais, om maar eens de meest dramatische hot spots te noemen. De voortdurende stroom van berichten over dit vluchtelingenvraagstuk moet iedere Europeaan de ogen hebben geopend. De andere kant op kijken is onmogelijk. Met als gevolg dat niemand eraan ontkomt om een mening te hebben over deze kwestie of althans over een van de vele aspecten ervan. Wat dat aangaat zijn er weinig aangelegenheden de afgelopen jaren geweest die zo de gemoederen hebben bezig gehouden en nagenoeg ieder dwongen tot een standpunt of stellingname. Met voorop en daarmee meteen maatgevend de Duitse bondskanselier die de immigratiekwestie tot ‘Chefsache’ heeft gepromoveerd en er tegelijk het gewicht aan heeft toegekend in vergelijking waarmee de Griekse troebelen maar een wissewasje en peuleschil waren. En zo is het ook maar net. Zodat niemand eraan ontkomt om de andere kant op te kijken en te beweren dat deze nood hem of haar niet aangaat.

Wat dan ook gebeurt en tegelijk veel, zo niet alles verheldert. Allereerst de bijna maatschappelijke consensus over het feit dat het hier om echte nood en groot leed gaat, waar absoluut niet het etiket van avontuur of gelukszoekerij op geplakt kan en mag worden. Dit in tegenstelling tot een aantal jaren terug toen dit nog altijd bon ton bij de goegemeente leek te zijn. Wat dat betreft is er dus gelukkig heel veel gewonnen. Zoals het ook winst is dat nu klipp en klar is uit welke hoek de wind waait als deze vluchtelingen toch als gelukszoekers worden bestempeld en koste wat kost teruggestuurd zouden moeten worden. Omdat ze uit onze welvoorziene ruif willen meeëten, wordt dan onomwonden beweerd. Zoals ook de protesten tegen de opvang van deze mensen vanuit dezelfde rechts – extremistische hoek worden geregisseerd. Met helderheid in de maatschappelijke en politieke verhoudingen dus tot gevolg. En evenzeer het inzicht dat het om een minderheid blijkt te gaan, vergeleken met het breed heersende medegevoel met deze groep mensen die in hoge nood verkeert en waarvan de meerderheid van de Europeanen vindt dat die een beter lot verdient en dus goed opgevangen moet worden. Wat met alle ellende alleen maar winst is, haast vanzelfsprekende winst. Want wat zijn die honderdduizenden op de vlucht op het totaal van 547 miljoen mensen die wonen in de landen die samen de Europese Unie vormen?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Vluchtelingen: hoofdzaak

  1. Dhyan zegt:

    Het raakt hier onderhand wel vol, misschien dat Limburg nog flink wat kan opvangen maar er is hier al geen plekje meer waar je nog rust kunt vinden. Zij er geen andere continenten dan Europa om vluchtelingen op te vangen of moeten wij weer zo nodig de redders in de nood te zijn.

    • robschimmert zegt:

      Kijk eens in het Noorden van het land, in Zeeland, Brabant en Midden – en Noord – Limburg of zie de onmetelijke ruimtes op de Zuidhollandse eilanden.. Er moeten er best nog wel enkele tienduizenden vluchtelingen links en rechts bij kunnen. En ik zou trouwens niet weten waarom in Zuid – Limburg, dat op zich best dicht bevolkt, er geen plaats zou zijn voor een paar honderd van die mensen in hoge nood. Kom op, zeg!

  2. sjoerd zegt:

    De vraag is niet wat wij er aan doen, maar wat jij er aan doet. Bij wij kijken we elkaar aan en gaan er vanuit dat er iemand wat doet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s