‘De dood in gepest’

Vanochtend stond op de voorpagina van Dagblad de Limburger het dramatische en ook verbijsterende verhaal van Caroline Dijkman, een Kerkraadse die les gaf op het Maastrichtse Sint-Maartenscollege. Zij stapte op 11 augustus j.l. uit het leven en zette haar motieven daarvoor uiteen in een brief die bij die regionale krant een dag na haar overlijden werd bezorgd. Als belangrijkste oorzaak voerde zij aan dat zij zich het slachtoffer voelde van pesterijen van kollega’s op die school, wat tot een ernstige psychische problematiek leidde, met dit fatale gevolg. Zij gaf aan dat ze zich nauwelijks tot niet begrepen voelde en dat het door haar gewraakte gedrag van die kollega’s min of meer onder het kleed werd geveegd, en dat de hele kwestie rond haar arbeidsongeschiktheid, die in 2012 een aanvang kreeg, werd afgedaan als een arbeidsconflict. Niet alleen door de school zelf, haar werkgever, maar ook door een onafhankelijke klachtencommissie van de koepelorganisatie LVO waartoe het Sint-Maartenscollege behoorde. Ondanks onderzoek dat door die commissie werd gedaan, bleek haar niets van pesterijen, maar wel van slechte onderlinge verhoudingen op die school in de kring waartoe Caroline Dijkman behoorde en welke de school wilde oplossen door haar mediation aan te bieden en door een voorstel tot reïntegratie. Wat in beide gevallen door haar van de hand werd gewezen omdat de slechte werksfeer steeds als aangrijpingspunt werd genoemd, terwijl zij juist de pesterijen als blokkade voor een terugkeer zag. De commissie oordeelde dat de school aan haar plicht als werkgever had voldaan, waarmee twee werelden ontstonden met daartussen een waterscheiding die alsmaar breder werd en zou bijdragen tot de fatale afloop.

Zonder tot een direkt oordeel te komen, want daar liepen de sociale media in een uur tijd natuurlijk van over, moet wel vastgesteld worden dat er feiten zijn die op zijn minst vragen oproepen als ze de positie van het Sint-Maartenscollege al niet in een vreemd daglicht stellen. Want het is op zijn zachtst gezegd merkwaardig dat iemand in de kracht van haar leven zo maar drie jaar ziek thuis kan zitten, zeker als gekeken wordt naar de aanleiding die er wel in bestond dat die Caroline Dijkman het sterke gevoel had dat ze getreiterd werd door kollega’s. Want het kan bijvoorbeeld toch geen toeval zijn dat vergaderingen stelselmatig worden gepland op momenten dat zij niet in staat was om die bij te wonen, terwijl als haar dat wel lukte dat die bijeenkomsten werden afgelast? Met daarna het verwijt dat ze niet aanwezig was, terwijl de afwezigheid van anderen wel werd geaccepteerd. Dat er weinig voor nodig is om via beeldvorming en ervaring van de werkelijkheid in de fatale spiraal terecht te komen, heeft het lot van Caroline Dijkman maar al te duidelijk gemaakt. Met toch de bedenkelijke rol van het Sint-Maartenscollege, welke ook nog eens bleek uit de overlijdensannonce die ze naar aanleiding van het overlijden van Caroline Dijkman plaatste. Want in tegenstelling tot wat bij zulke gelegenheden juist in Maastricht usance is, was haar werkgever met het blijk van deelneming uiterst zuinig en bedankte haar voor haar inzet en betrokkenheid bij de school. Waarbij het bleef. En misschien spreekt dat nog wel het meeste boekdelen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op ‘De dood in gepest’

  1. Rob Alberts zegt:

    Ik kan mij jammer genoeg heel veel voorstellen bij de ervaringen van Caroline Dijkman.
    Of alle schoolbesturen en directies hier open naar zullen kijken betwijfel ik!

    Bezorgde groet,

  2. sjoerd zegt:

    Waarvan akte

  3. Dhyan zegt:

    Verschrikkelijk wat mensen (doorgaans collectief) elkaar (de enkeling, het buitenbeentje) aandoen.

  4. Anoniem zegt:

    Het is verschrikkelijk wat zij heeft meegemaakt. Ook ik weet het helaas maar al te goed.

  5. Anoniem zegt:

    Ik heb precies hetzelfde meegemaakt op een andere school in Nederland.
    Ik ben er ook helemaal aan kapot gegaan en zit al twee jaar werkloos thuis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s