Een achterhoedegevecht

Hoe treurig en hoe spijtig ook. Het heeft toch iets van een achterhoedegevecht dat tot de onvermijdelijke nederlaag moet leiden. Omdat alles dat van waarde is, nu eenmaal weerloos is in een maatschappelijke sfeer waarin rendementen en returns on investments nog alleen van waarde zijn. Al het overige kan gestolen worden, is bullshit, omdat het vrijblijvend is, want niets tastbaars oplevert. Kunst om de kunst bijvoorbeeld, welke dus geen ander doel heeft dan zichzelf in stand te houden zonder ook maar iets op te brengen. Of neem de geschiedenis en haar beschrijving als zodanig. De gedachte van Henry Ford dat history zoveel is als ‘bunk’ heeft inmiddels wereldwijd veel te veel navolging gekregen. Want zie het schrikbarende gebrek aan kennis van de eigen geschiedenis en de toenemende afwezigheid van historisch besef. Wie daar nog niet van schrikt, moet het hoofd in het zand hebben gestoken of te druk met zichzelf bezig zijn geweest. Hetzelfde verhaal is aan de orde als het gaat om topografische kennis. Het simpel weten van de ligging van een gemiddelde Nederlandse provinciestad lijkt voor velen, en dan met name jongeren, toch overvraagd te zijn. Wat het oprukken van GPS en TomTom al niet voor een gevolgen heeft gehad, wordt hier maar al te duidelijk. Zoals ook de groei van communicatiemogelijkheden nog zoveel andere effecten met zich bracht, waar ook de nodige vraagtekens bij gezet kunnen worden, al was het alleen al uit zorg voor het voortbestaan van onze beschaving. Worden er bijvoorbeeld nog wel boeken gelezen of begint deze bezigheid ook meer en meer het odium te krijgen dat het typisch iets voor freaks is?

En dan de beheersing van de Nederlandse taal, de erkenning van de betekenis ervan, onder andere als middel om op elk gevoels – en intellectueel niveau te kunnen communiceren dat zo het besef van de eigen identiteit bevestigt en versterkt. Dat belang komt ook steeds meer onder druk te staan, nu het Engels in de universitaire wereld als tweede taal wordt erkend en zelfs van evenveel betekenis wordt geacht als het Nederlands, de moedertaal. Waar dit toe leidt, is niet lastig te voorspellen, vooral gelet op de alsmaar krachtiger tendenzen van globalizering en het toenemend gewicht van de communicatietechnologie waarin het Engels de voertaal is. Geen houden meer aan, met het Nederlands in de toekomst meer in de rol van een taal die je nog wel spreekt in familiale en vriendenkring, maar die verder geen relevantie meer beschikt. Een ontwikkeling die zich nu al begint af te tekenen en niet meer te stuiten is. Het gebruik van het Nederlands en nog meer het niveau waarop dat gebeurt, is allerbelabberdst geworden. Kom met de jongere die zijn moedertaal tot in de puntjes beheerst en dus blijk ervan geeft haar op haar waarde te schatten. Een speld in een hooiberg is gemakkelijker gevonden. Vandaar dat “Het groot manifest der Nederlandse taal” dat 95 Nederlandse intellectuelen vandaag hebben gepubliceerd, zoveel als een achterhoedegevecht is, omdat het opkomend tij van de Engelse taal niet meer te keren is. Ook dankzij diezelfde intellectuelen die dat Engels ook gretig spraken toen het gebruik ervan een streepje voor gaf. Waardoor deze noodkreet typisch mosterd na de maaltijd is en geen enkel doel meer kan dienen, nu de echte wedstrijd al gespeeld is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s