De tuin op de schop

Ook als je de zeventig bent gepasseerd, kan het leven nog een ingrijpende wending nemen. Vertel mij er niks over. Ik weet er alles van en kan er ook honderduit over praten, zo uniek mag die ervaring best heten die ik nog elke dag in volle kracht onderga. Met onder andere, let wel onder andere, bakken met nieuwe energie en inspiratie als een van de effecten ervan. Plus nieuwe werelden die er blijken te zijn en zich onverwacht openen en uiteraard andere inzichten en een gewijzigde kijk op de loop der dingen en de gang van zaken. Wat bijvoorbeeld nu al weer een aantal weken tot uitdrukking komt in de wijze waarop ik aan mijn tuin een face – lift probeer te geven. Misschien gaat het nog wel verder dan dat en moet ik niet spreken van een aanpassing maar van een gedaantewisseling. Want in concreto en per saldo lijkt het daar wel op neer te komen. Met een voortuin die volledig gestript en geschoond is, waardoor de groene schermen die als het ware voor en rond mijn huis waren opgetrokken, neergehaald zijn en er nu dus vrij vanuit, maar ook naar het huis kan worden gekeken en ik tegelijk stukken meer ademruimte voel. Kon het in dat opzicht 002al behoorlijk verkeren, in mijn achtertuin ben ik op delen ervan echt en volledig losgegaan. Zodat het royale terras haar eigenlijke oppervlak terug heeft gekregen, nu de vele potten en planten die erop huisden, daarvan verwijderd zijn.

Een perk dat tot voor kort onbewerkt bleef, omdat een bamboestruik daar haar gang ging en aan het cultiveren en onkruidvrij houden van dat stukje tuin geen beginnen was, is nu grondig gereinigd. Wel met de grootst mogelijke krachtsinspanning om de bamboe met wortel en al te kunnen uitroeien. Waarin ik voor mijn gevoel redelijk goed geslaagd ben en daardoor tegelijk de wetenschap heb om anderen met recht en reden te 004kunnen adviseren om zo’n plant nooit een plaats in een tuin te gunnen. Op dat nu daardoor braak liggend stuk grond, dat de komende maanden onkruidvrij wordt gehouden, zal in het najaar een begin worden gemaakt met een bloemenperk dat qua opbouw en ook kleur geïnspireerd zal zijn op wat wij aan indrukken hebben opgedaan in de tuinen van Monet in Giverny, met paars, blauw en wit toch als de dominerende hoofdtonen. En als dan vervolgens een tweede perk dat zich rechts achterin de tuin bevindt, totaal schoon gemaakt zal zijn, is er daar dan ruimte om het geheel met polygonen te beplanten. Met als beoogd uiteindelijk resultaat een tuin welke haar parkachtig karakter behoudt, maar daarin tegelijk en nadrukkelijk de elementen van een siertuin met voldoende kleuren herbergt. Waarvan, zeg maar vandaag over twaalf maanden, hier wederom een met name fotografisch verslag zal worden gedaan. Daar mag en wil ik aan gehouden worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De tuin op de schop

  1. sjoerd zegt:

    Zo zie je maar weer, je bent nooit te oud om in de tuin te werken…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s