De onzin van vaderdag

Stropdassen worden niet meer gebruikt. Sokken heb ik er in tientallen. Aan zakdoeken is er ook geen gebrek. En met de aanwezige geurtjes kom ik nog gemakkelijk een jaar toe. Dus is de voor de hand liggende vraag wat ik morgen met vaderdag moet, met die uitvinding van de middenstand welke werd gedaan op een moment dat er echt nog omzet gegenereerd moest worden, omdat het geld nog niet zo overvloedig werd uitgegeven. We schrijven de jaren vijftig, toen huishoudens eigenlijk wel wat anders aan hun hoofd hadden dan dit soort verzonnen feesten te vieren. De broek ophouden was zo’n bezigheid die toen de meeste prioriteit had en geen budgettaire ruimte liet om geld uit te geven aan onzin waar anderen alleen maar beter van werden. En eigenlijk is die vaderdag nooit dat odium van verzinsel kwijtgeraakt en daardoor altijd in het verdomhoekje van de jaarkalender blijven figureren. Volkomen terecht, hoewel het op die plek het voortdurende bijzijn van de moederdag had verdiend, omdat dat net zo’n commercieel verschijnsel is waarachter geen enkele nobele gedachte schuil gaat. Alsof je je vader en moeder namelijk op die ene dag in het jaar in het zonnetje zou moeten zetten, waar warmte en respect gewoon altijd op hun plaats zijn als zij daar door hun gedrag en houding tenminste de aanleiding toe geven.

Dus gooi deze gekunstelde feesten en dagen of wat daar voor door moet gaan maar vrolijk in mijn pet, omdat ik er niets mee heb en ook geen heil inzie. Voor mij doet het er in het geheel niet toe en neigt het zelfs lichtelijk naar wat hypocriet vertoon, nog afgezien dus van de commercie die er steeds bij om de hoek komt kijken, want de viering van die vaderdag in feite elk jaar weer poogt af te dwingen. Bij mij komt ze dus absoluut niet op de kalender noch is er de verplichting voor mijn drie dochters om er aandacht aan te besteden. Omdat wij door het jaar heen onze relatie in ere trachten te houden, met aandacht en warmte voor elkaar. En soms wordt dat ondersteund door een aardigheidje of een presentje. Wat voor ons volstaat en waarvoor geen vaderdag nodig is. Omdat de zakdoeken, de geurtjes, de sokken en de stropdassen er komen als ze nodig en vooral gewenst zijn. Wat dus niet op die tweede of derde zondag in juni hoeft te zijn, sterker nog, dus beslist niet op de dag die anderen uit eigen belang voor ons hebben aangewezen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op De onzin van vaderdag

  1. Rob Alberts zegt:

    Jammer genoeg is dit ook weer een vooral door de commercie gedragen dag.

    Morgen schrijf ik over de pijnlijke randjes van deze dag ….

    Vriendelijke groet,

  2. Mack zegt:

    Ik zou graag de F1 willen zien voor vaderdag, dat kan dan weer niet want we moeten naar mijn schoonvader….

  3. Emigrant zegt:

    De broek ophouden? Bretels dus; dát is pas een geschenk!

  4. hanneke zegt:

    Heb je ook al een boek?

  5. sjoerd zegt:

    We hebben er hier nooit wat aan gedaan. Pure onzin.

  6. math zegt:

    Rob volledig met je eens, ik heb de kinderen verboden aan dit soort onzin mee te doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s