Een andere kant van Monet

Het spreekt voor zich dat de echte weblogger eigenlijk voortdurend op zoek is naar feiten en meningen die er toe doen, bestaande opvattingen van een andere nuance wil voorzien of, als het even kan, op bestaande inzichten een nieuw licht hoopt te werpen. Het minste is wel een poging die daartoe gedaan kan worden. Met dat in mijn achterhoofd ben ik in het Normandische Giverny op zoek gegaan naar de wereld van de voorman der impressionisten, Claude Monet, die daar zijn draai en habitat had gevonden en daar leefde 084van rond 1890 tot aan zijn dood in 1926. Wat was hij nou precies voor een man? Wat is er van hem als mens en kunstenaar nog terug te vinden in dat dorp dat hij met zijn artistieke testament en wat daar zoal bij hoorde, stevig op de kaart heeft gezet en er voor heeft gezorgd dat heel wat van haar inwoners een behoorlijke boterham konden verdienen aan de reputatie die hij Giverny heeft bezorgd? Want aan hem alleen is het wel te danken dat jaarlijks miljoenen belangstellenden, toeristen en kunstliefhebbers, van over de hele wereld de weg weten te vinden naar zijn tuinen en dan en passant nog de nodige graantjes van zijn artistieke kunnen meepikken, hoewel er per saldo weinig van zijn oorspronkelijk werk in zijn onverlet gebleven woning te bewonderen is. Maar ondertussen wordt er wel het nodige besteed en Giverny dus dagelijks een beetje extra opgestoten in de vaart der volkeren dankzij de sporen die Claude Monet daar achterliet.

En bepaald niet ongemerkt in de jaren dat hij daar verbleef, leren de beelden, teksten en foto’s die er ruimschoots te bewonderen zijn en die vooral een man laten zien die zich zijn artistieke succes en de daaruit voortvloeiende welvaart maar wat graag liet aanleunen. Want het gezegde dat bescheidenheid de mens siert, was aan hem niet besteed. 101Integendeel, gemeten naar onze maatstaven en zegswijzen, was hij echt een ‘mannetje’ dat zich het meest op zijn gemak voelde als het zich in het middelpunt van de belangstelling en alle activiteiten bevond. Dus welgedaan en welgesteld als hij was, omringde hij zich wat graag in zijn Giverny in de gelagkamer van Hotel Baudy met zijn collega – schilders Sisley, Degas, Renoir, Cezanne en Manet. Zoals hij zich daar ook wat graag liet zien met zijn beste vriend, de staatsman Clemenceau, de man die als eerste minister Frankrijk de Eerste Wereldoorlog invoerde. In dat licht bezien, met toch een aanwezige vleug van grootheidswaan, moet zijn kolossale woning en zijn bijbehorende tuin geplaatst worden. Zo wilde hij zijn welstand en succes laten blijken. Zodat het ook helder zal zijn waarom hij, Monet, een kleine aftakking van de Seine kon bewerkstelligen, waardoor zijn vijver met waterlelies zo maar kon ontstaan. Wat dus die andere en minder in het oog springende, zij het weerbarstige kant van Monet toch wat meer belicht, maar waar verder niet al te zwaar aan getild hoeft te worden. Omdat hij met al zijn kuren en misschien wel borstklopperij de gemeenschap van Giverny veel, heel veel goede diensten nadien heeft bewezen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een andere kant van Monet

  1. sjoerd zegt:

    Dat is nu precies de omgeving waar wij gezocht hebben naar een woning en een beroep om ons te gaan verkassen naar Frankrijk. Helaas liep het anders…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s