Een neerwaartse spiraal?

Natuurlijk moet het allemaal kunnen en wordt de leus “Vrijheid, blijheid” hier te lande terecht hoog in het vaandel gevoerd. Maar aan de andere kant mag ook best wel eens de vraag gesteld worden of we langzamerhand niet aan het doorslaan zijn, de maat uit het oog verliezen en ‘over the top’ toch meer en meer ‘middle of the road’ aan het worden is. Niet dat ik de cultuurpessimist wil uithangen. Die levenshouding past mij niet, met mijn aangeboren optimisme, met mijn geloof dat er altijd een toekomst is, die dus bepaald verder gaat dan die welke de kalender vermeldt. Ook al roep ik hier met mijn beschouwingen wel eens een tegengesteld beeld op, het wil er bij mij niet in dat het allemaal niks meer is en vroeger alles beter was. Zo verhoud ik mij zeker niet tot de tegenwoordige tijd, tot de tijdgeest zoals die momenteel heerst. Hoewel het mij knap lastig wordt gemaakt om de moed er echt in te houden. Ga er maar aan staan wat je zoal aan je geestesoog voorbij ziet komen en wat vaker als usance, als er nu eenmaal bij horend wordt aangemerkt. Omdat het toch gebeurt en er weinig aan te doen is, waardoor de verleiding groot wordt om wel dat vermoeden te koesteren dat onze beschaving zich in een neergaande lijn, in een neerwaartse spiraal bevindt. Neem de liquidaties die aan de lopende band plaats vinden, waardoor ze bijna een ‘fact of life’ aan het worden zijn, een gegeven waar je niet omheen kunt, dus het bestaan ervan maar hebt te aanvaarden.

Of die motorclubs die onbelemmerd hun gaan kunnen en mogen gaan omdat hun activiteiten gedekt zouden worden door het in onze grondwet vastgelegde recht op vereniging. Het groeiend wapenbezit. Ook zo’n fenomeen, illegaal nota bene, dat zich in onze samenleving heeft genesteld, zich heeft kunnen nestelen zonder dat er ook maar iets aan wordt gedaan en de situatie blijkbaar moet ontstaan dat je niet anders kunt dan maar ook in die wapenwedloop mee te gaan. Het gebruik van pilletjes bij het uitgaan heeft ook zo maar de gewoonste zaak van de wereld kunnen worden. Geen haan die er ooit naar heeft gekraaid. En van eenzelfde laken een pak is het met de tattoos die ook salonfähig zijn geworden en zo’n opmars hebben gemaakt dat het mij nu al opvalt als ik een voetballer zie die nog niet voorzien is van al die lichaamsversieringen die dan persoonlijke statements moeten zijn. Het zal allemaal wel, maar fraai is het niet en zeker geen toonbeeld van de klassieke vorm van beschaving. Waar ik al met al toch maar wat graag aan vasthoud en in de kracht waarvan ik geloof. Omdat ik weiger te aanvaarden of aan te nemen dat het de andere en de foute kant opgaat, met een soort van woonwagencultuur aan de winnende hand. Mensen hebben heus enig onderscheidingsvermogen op het moment dat het er echt op aankomt…..

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een neerwaartse spiraal?

  1. Dhyan zegt:

    De wens is de vader van de gedachte.

  2. Mack zegt:

    Die laatste zin, die zegt het allemaal. Wanneer komt het er nog op aan in Nederland?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s