De klassieken volgens Leusink

Tegen de verbreiding van klassieke muziek kan niets ingebracht worden. De popularisering van dit genre verdient alleen maar onderrsteuning. En evenmin kan er bezwaar tegen gemaakt worden dat degene die zich daarvoor inzet en zich alle mogelijke inspanningen getroost, daar een mooi belegde boterham aan overhoudt. Daar is helemaal niets op tegen. Maar het blijft nauw luisteren omdat bij enig succes en een royaal onthaal de verleiding groot is om net die ene stap te veel te maken in de richting van de commercie en dan de goede smaak toch maar even te vergeten. Omdat geld immers nog altijd niet stinkt. Dat onbestemde, wat akelige gevoel bekroop mij gisteren toen ik in de Janskerk in Utrecht een concertprogramma bijwoonde dat weer werd verzorgd door Pieter Jan Leusink en zijn ‘Bach Choir & Orchestra of the Netherlands”. Het stond ditmaal in het teken van de Franse componisten, waarbij met name een hommage werd gebracht aan PJL-Matthaus-Pieterjan-12042014Gabriel Fauré. Diens Requiem vormde de hoofdmoot van de middag en werd omlijst met een aantal kortere stukken van hem die op hun beurt weer aangevuld werden met composities van onder andere Berlioz en Poulenc. Het hele programma, en met name het Requiem, was alleszins de moeite van het beluisteren waard, niet in de laatste plaats door de in de loop van de jaren gegroeide kwaliteit van het orkest en het koor dat Leusink maar al te bezielend leidt. Daar valt in elk geval niets op af te dingen. Maar gisteren leek, althans wat mij betreft, toch een aap uit de mouw te komen welke wel heel erg naar vertoon en commercie rook.

Want sterk de gedachte opriep dat Leusink zijn best ervoor lijkt te doen om de Rieu van de Nederlandse klassieke muziek te worden. Een aantal staaltjes van evident effectbejag was daar in mijn oren en ogen het levende bewijs van waardoor het concert op die momenten toch hinderlijk ‘over the top’ dreigde te raken. Dat er in de marge van deze programma’s commerciële aktiviteiten plaats vinden in de vorm van bijvoorbeeld de verkoop van kaartjes voor volgende concerten of van CD’s is tot daar aan toe en kan onmogelijk op bezwaren stuiten. Maar anders wordt het verhaal als de muziek, waar alles om draait, daar ook langzamerhand mee doorspekt wordt, om niet te zeggen vergeven van raakt. Wat nu dus dreigt te gebeuren en vragen oproept ten aanzien van de integriteit waarmee de muziek die zo gepropageerd wordt, haar uitvoering krijgt. Ik ben er in elk geval niet van overtuigd noch gediend, te meer omdat ik mij niet kan voorstellen dat de componisten die Leusink zo omarmt, bij de schepping van hun werk ook maar enige gedachte in die richting hebben gehad. Waardoor ik toch aan het concert van deze Pinksterzaterdag, ondanks de schoonheid van de gespeelde stukken, een wat rare bijsmaak heb overgehouden, die in elk geval voor de konklusie heeft gezorgd dat ik Leusink juist door al dat bijkomend gedoe beter even voor gezien kan laten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s