Voor oud – Culemborgers

Afgelopen woensdag stak ik hier uitbundig de loftrompet op het Culemborg van vandaag, dat mij in haar verschijning van nu compleet verraste en waarin ik een waaier van schoonheid en goede smaak ontdekte. Een absolute aanrader voor ieder die in die plaats geboren is en daar lang geleden vertrokken is om het nadien net als ik uit het oog te hebben verloren. Daarnaast is het een plek die de moeite van het aanzien alleszins ook waard is, dus om daar een aantal uren door te brengen. Er is beslist genoeg te bewonderen. Maar afgezien van het feit dat ik bij die hernieuwde kennismaking met mijn geboortestad min of meer overdonderd was, kan tegelijkertijd door mij ook niet ontkend worden, en daar komt de vervreemding om de hoek kijken, dat er tegelijkertijd gedurende die rondtocht de nodige gaten in mijn herinnering werden geschoten. Want er bleken toch de nodige ankerpunten in mijn geheugen verdwenen te zijn, waardoor ook zo’n onbestemd gevoel de kans kreeg om tot leven te komen. Zo bleken mijn lagere school, de latere W.D. Postmaschool, de ambachtschool, de Rijk van Gaasbeekschool volledig van de aardbodem verdwenen om plaats gemaakt te hebben voor woningen en parkeerplaatsen. Ik zocht tevergeefs naar de voetbalvelden van Vriendenschaar aan de Westersingel, naar de Palumbus-meubelfabriek en naar de panden waarin indertijd Spoor’s mosterd werd gemaakt. Waar was mijn bruggetje waar ik vier keer per dag over liep als ik naar school ging? Wat was er van de Leliestraat geworden? En natuurlijk miste ik ook in de binnenstad de aloude winkels zoals Joustra bij de Binnenpoort, Stol, de juwelier, bloemist Piet van Straten en boekhandel Boldingh.

Het Kledinghuis, de apothekers de Jong en Aussems, Middelhoven voor de damesmode en daarnaast het roemruchte snoepwinkeltje van Pietje van Beusekom, met aan haar zijde kapper Jaarsveld. Weg, allemaal weg, geplet door de moderniteit en de winkelketens die daar noodzakelijkerwijs bij schijnen te horen. Wat is er met de restaurants Vulto en van Gelder, de City – bioscoop en het Luxor – theater in de Herenstraat gebeurd? Evenzo ten onder gegaan en gezwicht voor de hoge eisen van deze tijd en haar consument. Maar zoals gezegd heeft het geen leegten opgeleverd en durf ik te zeggen dat het Culemborg van toen in het voordeel van het Culemborg van nu is veranderd, want met de tijd meegegaan en met nog voldoende elementen van vroeger om de stad als zodanig herkenbaar te houden voor wie daar zo lang als ik is weggeweest. Met de nog altijd spuitende fonteinen in de singels, het standbeeld van Pieter Aafjes dat zo te zien ook van geen wijken heeft geweten plus het aloude KAB – gebouw in de Zandstraat, vroeger het epicentrum van Jong Culemborg dat daar liefdes zag opbloeien, maar evenzeer stranden. Voeg daar aan toe dat het Taxibedrijf van de Jong na 43 jaar nog altijd gevestigd is in de Herenstraat en dat het gebouw waar mijn turnvereniging ‘Kracht en Vriendschap’ indertijd, en dat is toch zestig jaar terug, nog altijd bestaat, dan moet dat toch voldoende uitgangspunten en zekerheden opleveren voor al die oud – Culemborgers die hun geboortestad eigenlijk voorgoed achter zich hebben gelaten, om daar toch nog eens terug te keren. Wedden dat dat honderd procent meevalt?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Voor oud – Culemborgers

  1. Ina Winkel zegt:

    beste Rob,
    Ik herken je verhaal volledig. Was gisteren na lange tijd weer eens in mijn geboorteplaats Culemborg op zoek naar bekende plaatsen. Mijn geboortehuis aan de Dahliastraat staat er nog, maar toen ik de route naar mijn school aan de Ridderstraat nog eens wilde lopen (ook over het bruggetje) bleek er heel veel verdwenen te zijn. Hele wijken zijn gesloopt, zelfs het huis waar mijn vader geboren is op de Westerwal. Ook in Culemborg heeft de tijd niet stilgestaan. Op de markt herkende ik nog wel het oude postkantoor en natuurlijk het kleine snoepwinkeltje van Pietje. Nostalgie. Toch vond ik het fijn om terug te zijn, ondanks de vele veranderingen. Ga binnenkort terug met mijn 2 zussen.
    Groeten, Ina Winkel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s