Terug van weggeweest

Mogelijk dat het anderen net zo is vergaan. Maar nadat ik in 1973 uit mijn geboortestad Culemborg ben vertrokken, is ze ook uit mijn systeem en mijn gevoelsleven verdwenen. Ik had er niet zo veel meer mee en eigenlijk steeds minder omdat het leven voor mij op andere plaatsen verder ging en daar betekenis kreeg. Natuurlijk kwam ik er nog wel voor familiebezoek, maar de hechting met de plaats verdween langzamerhand. Ik raakte haar kwijt. Culemborg deed mij nauwelijks nog wat en ik had ook niet de aanvechting om nog een kontakt ermee te onderhouden. Zodat alle ontwikkelingen en veranderingen die er plaats vonden, zich aan mijn oog onttrokken en ik er geen weet van had. Waarmee de verwijdering steeds meer gestalte kreeg en zich uiteindelijk reduceerde tot dat enkele feit dat het mijn geboortestad was en bleef. Welk besef met mijn ouder worden en vooral door nieuwe wendingen in mijn leven, een nieuwe liefde dus, als een Phoenix uit haar as herrees. Met als gevolg dat de aanvechting kon ontstaan om die plek waar ik dus mijn oorsprong heb, aan mijn geliefde te tonen. Omdat daar ook aanknopingspunten en referenties zijn die mijn verhalen, mijn levensgeschiedenis tastbaarder en herkenbaarder maken. En zo kwamen we gisteren eigenlijk onbedoeld en onverwacht, want we hadden andere plannen, in Culemborg terecht en werd het voor mij een hernieuwde kennismaking, die mij in genoeg opzichten zo maar aangenaam kon verrassen, na een vergeten van tweeënveertig jaar.

Want vooral geïnspireerd door mijn metgezellin, die onbevangen keek naar die voor haar totaal nieuwe omgeving en daar vaker ook enthousiast op reageerde, ging ik er ook met andere ogen naar kijken en ontdekte ik plotseling schoonheid waar ik die nooit had vermoed of gezien. De bewondering kon zich zo maar moeiteloos aaneenrijgen op al die plekken die ik haast was vergeten of niet meer wilde kennen. Met voorbeelden van fraais te over. De vier dreven met in hun midden het kroondomein en omzoomd door bebouwing van werkelijke allure. Het overdadig aanwezige groen. Een binnenstad met zijn oude panden in de Kattenstraat, de Herenstraat en de Everwijnstraat. De Binnenpoort, Varkensmarkt en Vismarkt met steeds weer die spannende grachtjes. Een fraai gerestaureerde Joodse kerk en niet te vergeten Het Voorburg met aansluitend de Slotstraat, waar de geschiedenis ook van de gevels te lezen is. En dan vergeet ik nog meer dan genoeg omdat je in een paar uur van zo’n hernieuwde kennismaking nu eenmaal niet alles kunt zien. Maar vast staat wel dat je na zo’n bezoek Culemborg behoort te verlaten met de pont over de Lek. Waarna je aan de overkant en achterom kijkend nog eens kunt genieten van haar markante profiel, dat mij nu de zekerheid gaf dat ik er absoluut weer terugkeer omdat ze haar plekje in mijn hart heeft terugveroverd en dus weer is waar het thuis hoort.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Terug van weggeweest

  1. L zegt:

    Dat is mooi, met je nieuwe liefde zulke oude plekken bezoeken.

  2. sjoerd zegt:

    De herinneringen die je onbewust hebt verdrongen komen nu gewoon weer terug…

  3. A van de Aa zegt:

    Na 44 jaar, en nu inmiddels 10 jaar geleden, mijn stad, want dat blijft hij toch, verlaten en nu op het platteland residerend, is Den Bosch in die 10 jaar een vreemde stad geworden.
    Het is en blijft een mooie stad, maar hij bruist niet meer als in mijn jeugd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s