Een rondje Maasplassen

Het had gisteren zoiets als een sentimental journey moeten worden, maar het werd een rit waarin aanvankelijk de stomme verbazing overheerste en aan het begin waarvan mij de schellen van de ogen vielen. Na zo’n vijftien jaar niet meer aan die kant van Roermond te zijn geweest, wilde ik nog wel eens de Maasplassen zien. Ik was benieuwd naar de mate waarin de watersport er was gaan gedijen en hoe groen het hele gebied was geworden. En natuurlijk mocht het sluizencomplex bij Osen, waarschijnlijk het meest verstopte en daardoor meest pittoreske van Nederland, in die rondtoer niet ontbreken. Wat was er van de beelden die ik had overgehouden aan mijn laatste aanwezigheid daar in 2001, in de werkelijkheid van 2015 geworden? Dat wilde ik toch wel eens graag zien op zo’n zonovergoten zondag als gisteren. En dat het dus lang geleden was dat ik daar ben geweest, werd al erg snel duidelijk toen ik behoorlijk wat moeite had om de juiste weg te vinden. Een verkeerde afslag en ik zat bij de Papierfabriek en nog erger in een doolhof van parkeerterreinen dat bleek aangelegd voor al die mensen die zo graag naar het Designer Outlet willen. Dat waren er tienduizenden, te oordelen naar de tientallen verkeersregelaars en naar de onafzienbare hoeveelheid auto’s die die parkeerterreinen volledig bezetten. Ieder zijn plezier, zal ik maar zeggen, en wij het onze dat we daar niet zochten, dus zo snel mogelijk een goed heenkomen zochten om uiteindelijk de juiste weg en de correcte afslag te vinden.

Via de recreatiegebieden ‘De Weerd’ en ‘Hatenboer’ raakten we verzeild in de omgeving die ik zo graag terug wilde zien, in de buurt van Marina Oolderhuuske. Een gerechtvaardigd verlangen omdat dit hele gebied, dat zich aan en rond de Maas tussen Maasbracht en Roermond bevindt, in de tijd dat ik het niet had gezien, blijkt te zijn uitgegroeid tot een prachtige en groene omgeving met een rijke vegetatie, waar het goed recreëren is, zowel op als aan het water, met een overvloed aan verscholen plekjes waar de stilte gratis en voor niks te vinden en te verkrijgen is. Een paradijs op aarde, waar het massatoerisme geen voet aan de grond heeft gekregen, en dat haar vervolg vindt in een oud Maasdorpje als Heel dat aan de rand van dat plassengebied even fraai ligt te wezen omdat het niet anders kan en zo te zien ook bepaald niet wil, het fungeren als contrast met de dolle boel in Roermond zich wat graag lijkt te laten aanleunen. Met haar rust als handelsmerk, hoewel die zich verderop, aan de andere kant van de A73, in Montfort en Maria Hoop nog nadrukkelijker manifesteert. Waar stilte en schoonheid haast synoniemen worden en het karakter van Midden – Limburg daarmee weerspiegelen. Maar laat ik daar een andere keer wat meer over uitweiden en dieper op ingaan. Omdat die streek ook de moeite van het bekijken waard is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Tips en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een rondje Maasplassen

  1. sjoerd zegt:

    Ook midden Limburg, daar waar Nederland op zijn smalst is heeft zijn charmes…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s