Over webloggen gesproken

Over webloggen gesproken. Het laatste dat daarvoor geldt is dat het onderhevig is aan sleur, dat de routine altijd op de loer ligt. Na zo’n dik tien jaar ervaring ermee durf ik dat met stelligheid te beweren. Elke dag is weer een andere en kan verrassingen in petto hebben. Never a dull moment, merk ik telkens weer. Is het op zich al spannend om steeds materiaal voor een logje te vinden en is de verkenning van de eigen fantasie daarbij een belevenis op zich, de zekerheid dat dat allemaal niet op een eiland gebeurt, maar zijn beslag krijgt in de grote, boze wereld rondom, maakt dat daarmee bezig zijn tot een vaker enerverende aktiviteit. Want met al die gedachtenspinsels geef je je bloot en stel je je bewust kwetsbaar op. Er mag immers door wie dan ook op gereageerd worden op om het even welke manier. Wat dan ook meer dan veelvuldig gebeurt en waarover ik, noch over hoeveelheid, noch over inhoud ook maar iets te klagen heb. Maar spannend en verrassend blijft het beslist wel, zij het dat er wel sprake is van enige voorspelbaarheid en meestal is te voorzien wie er reageert en hoe, gezien de vaste kring van commentatoren die zich hier inmiddels gevestigd heeft. Tot mijn grote genoegen. Dat zeker wel, te meer omdat de toegevoegde waarde ervan onmiskenbaar is. Tegelijk doet zich een ander fenomeen voor dat mij als weblogger echt overkomt en mij vaker compleet overdondert, omdat het als het ware ineens uit de lucht kan komen vallen.

Wat vooral blijkt te worden veroorzaakt doordat op andere sites een link wordt geplaatst naar mijn weblog of omdat zelfs een passage uit of een heel logje van mij wordt overgenomen, terwijl een en ander soms ook te herleiden is doordat een door mij gebruikte zoekterm hoog in de Google – rangorde schijnt te zijn terecht gekomen. Met als gevolg dat in no time honderden bezoekers zich bij mij melden, bezit nemen en neerstrijken op mijn weblog. Zoals ik de afgelopen week heb ervaren toen een logje van twee jaar terug waarop ik beelden van 5 mei 1945 liet zien, zich opeens in een massale belangstelling mocht verheugen. En nog geen twee dagen later was het opnieuw raak toen de badinerende woorden die ik wijdde aan de Nederlandse voetbalfinale in het verkeerde keelgat van nogal wat Groningers bleken te zijn geschoten nadat een supportersforum van de plaatselijke FC mij daar in het zonnetje had gezet. Geeft allemaal niks en is, afgezien van soms wat botte reakties, best te verteren. Omdat het bottom line gewoon goed doet dat wat je schrijft, je gedachten dus, zich blijken voort te planten, verder komen dan de eigen pc. Want hoewel ik mijn stukjes allereerst voor mijn eigen plezier schrijf, zou het hypocriet zijn om te zeggen dat het mij niet interesseert of ze door anderen gelezen worden. Na tien jaar ben ik dat punt allang voorbij en vind ik respons en bezoek minstens zo leuk. Uiteindelijk doe je het daar immers net zo goed voor.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Over webloggen gesproken

  1. Mack zegt:

    Jij bereikt nog eens wat. Ben je ook ooit eens niet door Geen Stijl genomineerd?

  2. sjoerd zegt:

    Ik doe het zeker voor mijzelf, maar als er niemand op zou reageren zou mijn blog er heel anders uitzien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s