Koningsdag in Limburg

Een oranjezonnetje dat zwaar verstek laat gaan en zijn plaats heeft moeten afstaan aan een dreigende wolkenlucht die als enige belofte een stevige regenbui in het verschiet heeft, terwijl de thermometer nog niet eens het niveau van tien graden haalt. We schrijven eind april en het is zowaar Koningsdag die in niets doet denken aan die Koninginnedagen van zestig jaar geleden. Met vandaag die ene vlag die hier in mijn dorp probeert te wapperen met daaraan bevestigd de oranje wimpel waar maar geen beweging in lijkt te komen. Hoe kan het trouwens ook anders als ze al zo van kleur verschoten is en nauwelijks het uithangen en aanzien waard genoemd mag worden? Eigenlijk ook nog aangemoedigd door het herfstachtig weer wordt er hier dus nauwelijks warm gelopen voor dat feestje dat zo nodig door het volk op de verjaardag van de koning gebouwd moet worden, als de Oranjeverenigingen tenminste geloofd mogen en moeten worden. Op een of andere manier blijft het hier in het diepe Zuiden toch altijd tobben met al dat vertoon zoals deze dag ook voor de zoveelste keer laat zien. In tegenstelling tot vroeger, toen de straten in Culemborg, mijn geboorteplaats, voor mijn ogen gevuld waren met versierde fietsen. Er werd ring gereden dat het een lieve lust was.

En ik deed ook mee en voelde mij ook een beetje feestelijk met mijn oranje sjerp om, met daaraan bevestigd een rood-wit-blauw rozet. Dat was mijn uiting van blijdschap en meedoen aan de algemene feestvreugde die er toen in mijn gezichtsveld wijd en zijd heerste, mogelijk ook omdat men zo kort na de oorlog niet veel anders om handen had om zich te amuseren. Kom daar nu dus niet meer om. Want wie loopt er nog met een oranjespeldje in het rever of wie draagt er op deze nationale feestdag een oranje strik in het haar? Met die collectieve uitingen, met die aldus massaal beleden trouw aan het koningshuis en de monarchie is het geheel gedaan. Wat zijn de tijden veranderd! Niks massaliteit en collectiviteit, niks dat gemeenschappelijke gevoel. Wel met zijn allen op deze dag dat feestje dat ieder voor zichzelf en op de eigen wijze viert. Met daarbij de kanttekening dat ook dat niet in Limburg gebeurt. Waarschijnlijk omdat daar al ruimschoots genoeg redenen zijn en worden gevonden om feest te vieren. En men dus niet op de verjaardag van die verre en Haagse koning zit te wachten om nog eens extra uit zijn dak te gaan. Wat dus het wapperen van die vlag verklaart, die dat moederziel alleen doet en ook niemand ertoe beweegt om op deze Koningsdag een stap extra voor de Oranje – familie te zetten.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Koningsdag in Limburg

  1. Mack zegt:

    Blijkt-ie nog voor Ajax te zijn ook. Vive la republique!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s