Het succes van Rieu

Gewoon eens een uiting van bewondering en tegelijk verwondering op de late vrijdagavond. Aanleiding vormt een toevallige blik op een televisieregistratie van een optreden van André Rieu en zijn gezelschap in Mexico. Voor een publiek dat volgens een beproefd recept in extase wordt gebracht, een staat van laaiend enthousiasme weet te bereiken en niet meer kan ophouden met dansen en zingen met de muziek. Waarna op uitbundige en onverholen wijze door de Mexicanen de loftrompet wordt gestoken op Nederland, dat wel een prachtig en feestelijk en gezellig land moet zijn als daar iemand als André Rieu vandaan komt. Een ware ambassadeur die met zijn klanken en liedjes alles zo te zien overstemt dat de reputatie van ons land in het buitenland zou kunnen schaden. Hadden we daarvoor eerst nog alleen Johan Cruyff, daar is dus nu overduidelijk André Rieu bij gekomen, werd ik mij bij het zien van die beelden uit Mexico maar al te gewaar. Om tegelijk in mijn herinnering terug te gaan, naar het begin van zijn carrière, dat zich afspeelde rond 1989, dus pas vijfentwintig jaar geleden, toen ik hem als betrekkelijk jongmaatje met zijn piepkleine Salonorkest zag optreden in een partytent van mijn toenmalige werkgever in Roermond, zichtbaar blij dat hij daar voor een habbekrats zijn opwachting mocht maken.

Waarna ik hem een paar jaar later met een al wat uitgebreider orkest terugzag in de feesttent in Schimmert, die typische plek waar het beginnend succes van “The second waltz” natuurlijk wel uitgenut moest worden. Wist hij veel wat er nog zou volgen en wat de toekomst zou brengen? Vandaar die achteraf bezien buitenkans om hem nog onder de rook van zijn Maastricht, in haar buitengebieden te kunnen zien en horen. Want daarna kwam hij hier in mijn dorp niet meer terug, omdat het snel met hem ging en zijn succes zich razendsnel over de landsgrenzen heen vermenigvuldigde en kwadrateerde. Met als gevolg daarvan een succes en reputatie welke voor Nederlandse begrippen ongekend groeiden en mijn bewondering en verwondering tegelijk afdwongen. Wat verder lost staat van mijn oordeel c.q. waardering voor zijn muziek, het genre en zijn performance an sich. Want met het genre, de muziek heb ik helemaal niets, waar zijn voorstellingen, zijn optredens wat mij betreft te voorspelbaar, te bedacht en te gelikt zijn en dus in mijn optiek elke ziel en geest missen. Maar wie ben ik om mij daar verder druk over te maken als zoveel mensen wereldwijd plezier aan Rieu en zijn muziek beleven? Daar kan ik alleen maar respect voor hebben zoals ik verder een diepe buiging maak en mijn respect betoon voor wat hij maar blijft presteren om zo en passant Nederland, mijn land op de best mogelijke wijze te representeren.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het succes van Rieu

  1. Dhyan zegt:

    Al komen de verassingen wat gekunsteld over hij weet de sfeer wél te brengen en inderdaad het publiek is razend enthousiast. Een toonaangevende ambassadeur voor Nederland.

  2. sjoerd zegt:

    Ik heb best wel respect hoe hij het een en ander voor elkaar heeft gekregen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s