Overbodig commentaar

De overdaad aan liveverslagen van voetbalwedstrijden op televisie heeft bij mij tot gevolg gehad dat ik het punt van verzadiging ben gepasseerd en mijn buik er inderdaad vol van heb. Ik kijk er nauwelijks nog naar omdat ik het zonde van mijn tijd vind als er bijna niets meer te genieten valt en de spaarzame hoogtepunten in een week tijd op de vingers van een hand te tellen zijn. Gevolg is dat wanneer ik dan toch een keer de tijd neem om zo’n wedstrijd te bekijken, ik die anderhalf uur op een andere en meer kritische manier onderga. Ik ga hier geen opsomming geven van wat mij dan zoal opvalt, omdat ik dan wel voorlopig aan de gang kan blijven. Maar een enkel aspect wil ik er toch uitlichten en daar meteen ook maar de hamvraag bij stellen. Want wat zo maar als een gegeven wordt aangenomen en door de kijker voor zoete koek wordt geslikt, kan met gemak ter discussie gesteld worden. Daarbij doel ik op het nut, de relevantie van de begeleiding van de beelden die je thuis krijgt getoond door de woorden, het gepraat van een commentator die bij elke voetbalwedstrijd is ingehuurd en die eigenlijk niet meer doet dan te vertellen wat ik met mijn eigen ogen zie. Hij noemt de naam van een speler, terwijl ik zelf goed kan zien wie dat is, ook aan de hand van de vermelding van zijn naam op diens shirt dan wel door de close-ups die herkenning mogelijk maken. En is het niet de naam die wordt genoemd, dan toch wel de overtreding die er wordt gemaakt en waarvan ik ook best kan zien dat die is begaan.

Dat is ongeveer de gebruikelijke gang van zaken, de woordelijke, letterlijke weergave van de beelden die mij thuis worden bezorgd zonder dat ik erom vraag en ook zonder dat het ook maar iets toevoegt. Informatie wordt er verder niet gegeven, laat staan dat er iets aan uitleg of interpretatie of analyse door die verslaggevers wordt gedaan. Dat schijnt hun taak ook niet te zijn, omdat daarvoor weer oud – voetballers zijn ingehuurd die voor, tijdens en na de wedstrijd hun meningen en inzichten ten beste mogen geven in ellenlange beschouwingen, waarin je de draad ook snel kwijt bent, als je al niet door verveling bent afgehaakt omdat je inmiddels je eigen opvatting hebt geformuleerd over het voetbal dat je hebt gezien. Waardoor er uiteindelijk maar die ene konklusie resteert dat het voetbal an sich al teveel van het goede is, maar zijn eigen overbodigheid nog eens extra etaleert met service, ondersteuning en vooral veel gepraat welke niets toevoegen aan wat ik zelf heb gezien en ook nog eens heb bedacht. Zodat ik die beker steeds meer aan mij voorbij laat gaan en mij gesterkt weet in mijn verlangen en heimwee naar de tijd dat je met je oor aan de radio zat en zelf de beelden mocht verzinnen bij de woordenstroom van Dick van Rijn of Theo Koomen. Waarmee meteen de namen genoemd zijn die nooit overtroffen kunnen worden door al die nobodies die mij nu met hun stemgeluid in de weg zitten en dus per ommegaande afgeschaft mogen worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Overbodig commentaar

  1. math zegt:

    En de blinden en slechtzienden dan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s