De welvaart en haar wetten

De absurde vormen en omvang die onze welvaart heeft aangenomen, komen nog het meest tot uitdrukking in een warenhuis als De Bijenkorf, hoewel een supermarkt waar de naam van Albert Heijn aan verbonden is, bijna in dezelfde mate de wereld van de overdaad en luxe aan de consument presenteert. In beide omgevingen zijn de keuzes haast oogverblindend, hoewel de vanzelfsprekendheid waarmee alle producten en waren worden gepresenteerd zo mogelijk nog verwarrender is als je er met je volle verstand en vooral een kritische blik rondloopt en je ogen de kost geeft. De assortimenten kunnen kennelijk niet breed genoeg zijn om de kopende klant te behagen. Maar wordt die er wel echt een plezier mee gedaan? Voelt deze zich op zijn maat bediend als er bijvoorbeeld vierentwintig Nespresso – apparaten aangeboden worden waarin dan welgeteld en ongelogen tegen de honderd soorten koffiemelanges kunnen worden gezet? Is dit dan de moderne manier van overleven geworden, waarbij nog alleen sprake is van een serieuze keuze als die uit meer dan vijftig verschillende scheerapparaten gedaan kan worden of uit een schier onoverzichtelijke range van kazen en kaassoorten, zoals Albert Heijn die meent te moeten laten zien? Wat dus ook nog eens gebeurt met een aplomb alsof dit de enige weg naar een betere en gezondere wereld is.

Logisch dan ook dat je je bij je wekelijkse boodschappen, als je tenminste nog bij besef en zinnen bent, met de rug tegen de muur gezet voelt, omdat elk nut en iedere betekenis van deze overdaad verloren gaat. Waar leidt dit toe en hoe en wanneer komt hier een eind aan, ben je geneigd je af te vragen als je nog iets hebt meegemaakt van de soberheid met dat kenmerkende beperkter aanbod uit de vijftiger en zestiger jaren. Toen inderdaad nog altijd niet die vanzelfsprekendheid aan de orde was die die uitstalling van overvloed bij Albert Heijn en in De Bijenkorf momenteel wel zo duidelijk suggereert en die alleen maar naar de kant van meer, meer en nog meer lijkt te wijzen. Waaraan meteen de vraag verbonden kan worden of die wetmatigheid echt zo van ijzer is en of het ook niet eens weer minder, minder en nog minder kan worden en er stevige stappen terug gezet moeten worden. Kan men dit dan nog wel aan als men zo ingesteld is op de vanzelfsprekendheid van welvaart, toevloed en overdaad, wanneer daar in geen enkel opzicht in de geesten van mensen meer aan te tornen valt? Een antwoord is daar niet op te geven. Wat op zich al een reden genoeg is om het hart vast te houden voor wat er gebeurt als het daar onverhoopt toch van dreigt te komen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De welvaart en haar wetten

  1. sjoerd zegt:

    Zie het gewoon als een beetje afwisseling in je dagelijkse voedselpatroon…

  2. hanneke zegt:

    Zo bijzonder is de veelheid aan spul bij AH nou ook weer niet. Heel wat, zo niet de meeste, Franse en Duitse supermarkten hebben een groter aanbod dan onze AH.

  3. Laurent zegt:

    En dan nog weten ze het bij Albert Heijn regelmatig voor elkaar te krijgen om precies dat ene wat ik lekker vond uit het assortiment te halen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s