Brok’s finest hours

Nog even The Passion en Pasen doorstaan en we kunnen ons vervolgens weer laven aan de Oranje – orgie van een paar weken lang. Met onze koning steeds in de hoofdrol waarin hij immers voortdurend is gehouden om te aanschouwen wat zijn toegewijd volk dit jaar weer voor hem heeft bedacht. Waarvan al een glimmende vooraankondiging werd gedaan door een blozende en trotse Dordtse burgemeester Arno Brok die dit jaar de eer te beurt viel brokom zijn koning te mogen ontvangen. En wat de beste, brave man precies voor die gelegenheid, voor die Koningsdag, die zevenentwintigste april, in petto heeft, werd nog allerminst duidelijk omdat hij zo voor de camera’s stond te stralen dat daardoor alle aandacht gevangen en tegelijk het gehoor zo gefilterd werd dat alleen tot kijkend Nederland kon doordringen dat er die dag op het kruispunt van vaarwegen rond Dordrecht een maritiem defilé zou worden gehouden, helemaal voor de Oranje – familie. Een absoluut novum volgens Brok, want nog nooit vertoond en echt van deze tijd, met dien verstande dat bij de ouderen nog een schokje van herkenning kon optreden omdat hun gedachten bij dat beeld mogelijkerwijs terug zouden gaan naar Soestdijk waar het volk indertijd nog voor Juliana defileerde.

Maar voor de rest zou het een viering, een Oranjefeest 2.0 worden zonder al die uitgekauwde volksspelen, met veel vermaak en onthaal voor het koninklijk paar, dat immers op die speciale dag gefêteerd behoorde te worden. Zei deze Brok, en niet eens zo’n klein beetje glimmend vanwege zijn voorpret, zijn verkneukelen bij dat spannende idee dat hij op die zevenentwintigste april toch maar mooi zijn finest hours mocht beleven. Dankzij de koning, zijn koning, in wiens schaduw en tegelijk stralenkrans het goed opvallen zou zijn voor deze burgemeester, van wie nog nooit iemand buiten Dordrecht zal hebben gehoord. En die de volgende dag zonder twijfel verder met zijn leven gaat, hoewel met een ietsje meer roem, omdat hij de slippen van de vorst heeft mogen dragen en zich zo ook even in het Oranje-zonnetje kon wanen. Hoewel dat ook weer heel tijdelijk en vergankelijk is en zal blijken. Want wie weet weken later wie die Arno Brok was en wie in Dordrecht voor ceremoniemeester speelde? Zodat zijn lot, met al zijn stralen en glimmen vooraf, per slot van rekening sneu en treurig te noemen is. Omdat de kater en het terugkijken en vervolgens het vergeten veel en veel langer gaat duren.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Brok’s finest hours

  1. Anoniem zegt:

    En na oranjegedoe is het hoog tijd voor de zwartepietendiscussie.

  2. Anoniem zegt:

    Op mijn tablet ben ik plots anoniem, Hanneke dus. Ik ga dat straks aanpassen.

  3. Dhyan zegt:

    Dat koningshuis staat inmiddels toch al wel symbool voor graaiend Nederland.

  4. sjoerd zegt:

    Ik heb het helemaal gehad met die oranges…

  5. Mack zegt:

    Stralen en glimmen, je gebruikt die termen zo vaak dat ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat deze man kaal is.

  6. Emigrant zegt:

    Het is dat ik een kapotte knie heb, anders zou ik het zaklopen toch wel missen.

  7. Margo zegt:

    ‘Helaas’ bevind ik mij die dag op Kreta, anders trok ik natuurlijk de stad in met mijn vlaggetje en mijn toetertje. Er gebeurt hier niet veel, dat niemand in den lande onze burgervader kent is dus eigenlijk een goed teken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s