Een ommetje naar Thorn

Wie er nog niet is geweest en ook geen plannen in die richting heeft, weet het ongelijk aan zijn zij. Voor ons was het na de week Portugal toch zoiets als weer even in dat land terug zijn bij het zien van de witte huisjes van het stadje Thorn. O.k., om er te komen moet je wel 001even weg van de snelweg en een ommetje maken dat achteraf bezien alleszins blijkt te lonen. Want voor die paar extra te rijden kilometers krijg je wel wat, merkten wij gisteren al snel. Verstilde dorpsgezichten, waar de tijd op zo’n nog aarzelende lentezondag met haar gure noordooster stil lijkt te staan en de zoektocht naar een zo overal zichtbaar verleden alleen maar urgenter wordt. En laat die ook nog eens bij aankomst bij de stiftkerk à la minute beloond worden met een schitterend en professioneel uitgevoerd filmisch overzicht van de bijzondere geschiedenis van Thorn. In een parochiezaal die helemaal voor ons was, werd ons gedurende vijfentwintig minuten in fraaie beelden getoond hoe het witte stadje tot de Napoleontische tijd zeker vijf – tot zeshonderd jaar bestuurd werd door vrouwelijke representanten van de hoogste adel.

Een verhaal dat verder gelardeerd werd met verwijzingen, details en wetenswaardigheden waardoor wel met een andere blik naar het huidige Thorn gekeken moest worden. Met eigenlijk ook het meest logische vervolg daarop, dat bestond in de gang naar het plaatselijk 002museum even verderop, dat de bezoeker meer inwijdde in de bijzonderheden van de meest recente plaatselijke geschiedenis. Met vooral aandacht aan de opvallende aktiviteiten van de lokale schilder Frans van den Berg (1919 – 1989) die onder andere een fraai panorama van Thorn wist te realiseren dat in datzelfde museum een blijvende plaats kreeg. En uiteraard kon het niet missen dat de roemruchte historie van de twee plaatselijke harmonieën daar ook prominent aan bod kwam. Waarmee het hele historisch spectrum van dit bijzondere stadje adequaat was gevuld en eigenlijk nog alleen die pannekoek tegenover de kerk moest worden gegeten om dit uitstapje in Thorn tot een afgerond geheel te maken. Wat wij dus ook hebben gedaan om de verrassing van dit spontaan in ons opgekomen uitstapje compleet te maken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Een ommetje naar Thorn

  1. sjoerd zegt:

    Als ik Thorn zie krijg ik pijn in mijn voeten, het plaatsje met zijn kasseien lag halverwege de Kennedymars…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s